Maria, hoogtevrees, we hebben de tijd.

 

door: Margarite I. Smit

Maria, hoogtevrees, we hebben de tijd. 

In mijn jeugd waren Madonna, Michael Jackson en Whitney Houston groot. Ik was fan van alledrie. Ik was sowieso een POP kind. Count Down en MTV was leven. Ik vrat het als snoep, eentje is niks aan, dus de hele zak. Het ongrijpbare, het switchen van identiteit en ‘no matter what’ maken wat je wil, sprak me aan. Een welkome vlucht uit het beklemmende basisschool bestaan. Als ik kijk naar mijn zoon (10 jr.), zie ik dat hij hetzelfde heeft. Hij heeft smaak, kan bagger van kwaliteit onderscheiden. We kunnen er tijdens het radio luisteren in de auto ook echt over praten. Over goed drumwerk en wonderlijk stemgebruik. Ja, dan voel ik me zeer content over mezelf als ouder. If anything let it be the love of music. Zoals ik zelf ook opgevoed ben. Muziek heeft me zoveel gebracht. Soms word ik melancholisch en dan denk ik hoeveel muziek kan ik zelf nog maken? Kan ik voor altijd alle trends en nieuwkomers bijhouden? En ben ik nou van de klassiek óf de pop? Oi. Zo volg ik S10, Froukje en Bente op de voet. Zij geven een stem aan iets dat ieder opgroeiend meisje en jonge vrouw herkend. En ook al was Madonna in mijn tijd het ‘scruffy’ voorbeeld, ze kwam denk ik toch niet zo dichtbij als deze drie. Ze was een internationale ster maar deze drie wonen bij wijze van spreken om de hoek. Maria van S10; It's a man's world, maar niet in de mijne Je kan naar me kijken ik word niet kleiner Hoogtevrees van Bente; Want alles wat niet wil vandaag is morgen vast iets minder zwaar We hebben de tijd van Froukje; En ben ik het kwijt Kom ik het ooit wel weer halen We hebben de tijd We hebben de tijd Hun werk eist terechte ruimte op. Want jeetje, je denkt als meisje als je opgroeit vaak dat je alles weet en alles bent (ik had toen volgens mij meer zelfvertrouwen dan nu), maar feitelijk weet je kont. Dus doe maar vooral even rustig. Ga zitten en luister naar deze drie. Zeg ik tegen mezelf.

- Margarite

Read on Substack