zaterdag 30 augustus 2014

Joodse Begraafplaats Workum

Mooi artikel in de Leeuwarder Courant van vandaag (door Koen Pennewaard) over de herdenking op de Joodse begraafplaats in Workum. In halverwege de jaren tien van deze eeuw ontstond er druk in de samenleving om deze begraafplaats te restaureren Ik maakte toen een filmpje over deze Joodse begraafplaats in Workum. Het filmpje, de boodschap en mijn muziekkeuze in 2008,  het stuk Hava Nagila met name uitgevoerd door gitarist Dick Dale (zoon van een Libanese vader en een Poolse moeder) onder mijn beelden, vind ik nog steeds briljant. Het drukt een soort stuwende onrust uit. Kijk, Lees en luister....


DUW werkers, mannen met laarzen, uit een andere tijd.


Het gebied Stoenckherne
In mijn beleving heb ik nog een een staartje van de z.g. werkverschaffing tijd meegemaakt. Eind jaren vijftig van de vorige eeuw.
In het gebied de Stoenckherne, achter de zeedijk nabij het Dikhûsjen in Hylpen, lag eind vijftiger jaren nog een onontgonnen kavel. Het betrof een stuk woeste buitendijkse kweldergrond als overblijfsel van de voormalige Zuiderzee. De Dienst Uitvoering Werken (DUW) die verantwoordelijk was voor de uitvoering van de werkverschaffingsprojecten, liet dit stuk grond door de Heidemij in cultuur brengen. Ik herinner mij, dat er een rails met een lorry door het gebied reed om de zwarte grond mee te verplaatsen. Nieuwe waterlopen, greppels, rasters, duikers en stuwen werden door lokale arbeiders afkomstig uit de kaartenbak van het arbeidsbureau, als werkverschaffing aangelegd. Boeren kregen het land daarna in gebruik als grasland. Deze noeste grondwerkers dronken altijd gezamenlijk 's morgens koffie en 's middags thee in zo'n karakteristieke schaftkeet. Die keet was gemaakt van groen geschilderde houten rabat-schroten met een raampje, een deur en een rond gebogen dak.
Natuurlijk hadden wij als kleine Hylper scharrelkinderen in de jaren vijftig deze volwassene-activiteiten op onze tochten in het buitengebied allang in het vizier. Geen sterveling had toen ooit gehoord van peuterspeelzaal, kleuterschool of kinderopvang. Het ontbreken van deze fenomenen zie ik als basis voor mijn zorgeloze jeugd, het fundament van mijn latere leven! Op één van onze scharreltochten kwamen we al spelend kregen wij in het veld deze DUW op de korrel. Mannen met petten. Ze zaten allemaal bij elkaar voor de schaftkeet in de luwte van een droge schrale voorjaarswind. Genietend van een bescheiden maartse zonnetje Ze keken voor zich uit, zwegen, dronken koffie en schransten hun broodtrommel leeg.
Mijn oog viel op één van hen. Pieter, de opzichter. Een schrale man, al een beetje op leeftijd. Alpino pet, rubber laarzen, verschoten blauwe overall, bruin manchester jasje en een rode zakdoek om zijn hals geknoopt. Hij had in zijn blauwe emaillen broodtrommel, naast een onmetelijke grote stapel bruine boterhammen, een groot stuk bruine kantkoek.
Mijn tienjarige bolle wangen ontploften toen DUW-opzichter Bjinse, na zijn eerste gretige hap in die, besuikerde bruine stroperige kantkoek-massa, achteloos weer uit zijn mond trok.
Een onbeschrijfelijk moment voltrok zich: zijn prothese, de onderkaak van zijn kunstgebit werd uit zijn mond gesleurd. Die hechte zich als een palinghaak in de overgebleven taaie kantkoek.
Zo'n verbouwereerde tandeloze mombakkes van die DUW opzichter blijft je een mensenleven bij....



donderdag 28 augustus 2014

Het Easy Rider gevoel is weer volledig terug.

Stadgenoot en voormalige mede Arriva-forens op het traject Snk-Lwd Gert Koolmoes, levert met een zekere regelmaat een bijdrage aan mijn weblog. Onlangs stuurde deze ex voetballer, maar tegenwoordig actief en als hardlooper en assistent bokstrainer, mij een column van eigen hand. 
Ik deel zijn bijdrage met buitengewoon plezier.
Easy Rider
Gisteravond vol verwachting de weersvoorspelling afgewacht. Daar was het verlossende woord op tv: mooi weer en een aangenaam zonnetje. Voor de zekerheid Weeronline ook nog even gecheckt. Ook daar louter positieve voorspellingen voor vandaag. Nice! De scooter kan weer uit het hok, lekker toeren naar het werk!
De route Sneek-Leeuwarden en vice versa is inmiddels bekend terrein voor mijn retro scooter. Half acht ' s morgens de helm op en fris en fruitig op pad. Het begin van de route is vrij saai. Dit loopt via een B weg naast de reguliere autoweg. Voorbij Dearsum wordt het leuker en kom je op plekken waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan.
Welkom in de wondere wereld van het Friese platteland! Cabaretier Rients Gratema wordt op borden nog groots aangekondigd, oude mannen op klompen staren me verbaasd aan. Bij Jorwert lacht een blonde boerendochter me vriendelijk toe en af en toe raas ik voorbij een verdwaalde fietser. Een ideaal decor voor een Boer Zoekt Vrouw aflevering.
Voorbij Weidum  tuf ik een stukje rechtdoor en dan linksaf richting Leeuwarden. De grote stad doemt al vrij rap op. Kop erbij nu, het verkeer neemt in drukte al toe. Kantoormuizen en scholieren op weg naar weer een nieuwe dag. Net als ik, maar dan zonder het Easy Rider gevoel. Nog 1 bocht en daar zijn we alweer: gebouw Belastingdienst, eindstation.  Parkeren, opfrissen, gel in het haar en er weer voor de volop tegenaan.
De werkdag verloopt vlot. Af en toe kijk ik naar buiten en kijk naar mijn scooter. Het begint alweer te borrelen. Vrolijk sluit ik de computer af en pak de helm. Start the engine! Leeuwarden uit gaat vrij vlot. De stad lijkt op sommige plekken een grote bouwput, maar de scooter slalomt soepel door de straten van de Friese hoofdstad. Het mooiste gedeelte van de route lonkt alweer.
Vlak voor Weidum slaat echter het noodlot toe. Langzaam pruttelend houdt de scooter het voor gezien. Een blik in de benzinetank zegt genoeg: leeg... tot op de laatste drup. De meter zat nog wel iets boven het rode streepje, maar helaas. Gegokt en verloren.
Het mooie Friese platteland werkt nu in mijn nadeel. Navraag bij een lokale Weidumer leert dat het dichtstbijzijnde benzinestation op 6 km afstand ligt. In Weidum kon er 30 jaar geleden voor het laatst getankt worden, wist hij me nog te vertellen.
Helm af, jas uit en met de scooter aan de hand lopen dan maar. Een mooie uitdaging. Het thuisfront gebeld en aangegeven dat het iets later wordt. Onderweg schieten allerlei gedachten door mijn hoofd: Afrikaanse vrouwen die kilometers lopen om water te halen en militairen die met zware bepakking eindeloos marcheren. Glimlachend en relativerend vervolg ik mijn route. Onderweg groeten mensen me vriendelijk of knikken me toe. Niemand lijkt verbaasd te zijn over die bezwete knaap die met zijn scooter aan de hand op pad is.
Daar doemt tankstation Sypersma in Easterwierrum ineens op als een oase in de woestijn. Twee pompen en betalen met PIN. Pas erin en tanken maar. Gretig laaft de scooter zich aan het kostbare vocht. 5,34 euro lichter (inclusief BTW) kan ik mijn weg weer vervolgen.
Het heerlijke geluid van de snorrende scooter klinkt me vervolgens als muziek in de oren.
Het Easy Rider gevoel is weer volledig terug. De laatste zonnestralen strelen het gezicht.  Moe maar voldaan keer ik huiswaarts. De aardappeltjes uit de oven laat ik me lekker smaken.
En morgen? Ze verwachten af en toe een bui. Dan toch maar met de trein naar het werk?

dinsdag 26 augustus 2014

Canterbury met een beschermingsfactor 2

Wiebrand de Boer is afgestudeerd als journalist, maar in het dagelijkse leven werkzaam als informant bij de Belastingdienst. Hij is vandaag voor de tweede maal mijn gastblogger. 


Canterbury

Voor het eerst sinds jaren ben ik weer eens op vakantie geweest. Studieperikelen stonden het lange tijd in de weg. Het idee was niet al te moeilijk. We gaan met een aantal vrienden een busje huren en een tijdje in het zuiden van Engeland vertoeven.  Na enig overleg kwamen we tot de conclusie dat er ook een cultureel onderdeel in het programma moest.
We moesten alleen nog even bedenken in welke plaats we cultuur historisch verantwoord bezig zouden gaan, voor we door konden rijden naar een kustplaats als Eastbourne of Brighton. Al snel kwam Canterbury naar voren. De plaats is bekend vanwege de beroemdste kathedraal van Engeland. Deze is meer dan 1500 jaar geleden opgericht en er schijnen door de loop van de tijd allemaal bekende lui vermoord te zijn. Ook de moderne Engelse literatuur vindt zijn origine in het stadje Canterbury. Cultuur historisch verantwoord genoeg zou ik zeggen.
En zo gingen we in ons prachtige Ford Transit huurbusje richting Duinkerke, om vanuit daar met de boot richting Dover te varen. Nog een half uurtje verder en we waren in Canterbury. We lieten er geen gras over groeien en zijn meteen de volgende dag richting de kathedraal gelopen. Direct na het toegangspoortje doemde de enorme kathedraal op. Er omheen allemaal bijgebouwen en muren die de kathedraal afsluiten van de rest van Canterbury. Het lijkt daardoor een dorpje op zich. Al met al een indrukwekkend gezicht.
Nadat we allemaal een kaartje hadden, zijn we de kathedraal binnengelopen. Ook daar maakte de immense omvang van het geheel weer indruk. Maar er begon me langzaam iets te dagen. Het kwam me ook allemaal wel erg bekend voor. Was ik hier eerder geweest dan? En ineens ging er een lichtje branden.
In de vierde klas van de HAVO was ik met school een week naar Londen geweest. Onderweg naar Londen was de bus nog ergens afgeslagen en hadden we een kathedraal bekeken. De kathedraal van Canterbury dus. Van alle cultureel historische plaatsen in Engeland, hadden we nu net die ene uitgezocht die ik blijkbaar al eens eerder had gezien. Wordt meteen afgestraft zo’n cultureel initiatief. Het pintje na de tijd was wel lekker.

zondag 24 augustus 2014

Rotterdam

De beelden.....Een heerlijk weekend in Rotterdam. (Ik moet eerlijk bekennen, dat ik nog nimmer in het centrum en in de haven van Rotterdam was. Wel in de Kuip, natuurlijk!)

woensdag 20 augustus 2014

Goltzius Revisited

Maandag - samen met ex collega Jan Meijer, ecoloog nog even stil gestaan bij de preek van ds. Cees Glashouwer in de Grote Kerk van Hindeloopen...onderstaand de beelden
't Poenkjen in de Grote Kerk te Hindeloopen

ds. Dominicus Goltzius Revisted in de Grote Kerk Hindeloopen, met Jan E. Meijer
Hindeloopen -Buren 50 - ouderlijk huis 1950-1972
Hindeloopen - Een beeld op de Hon



dinsdag 19 augustus 2014

Singing in the Rain

Mijn Wapen tegen de Buien op de buienradar en de buien van die enkeling met een Koud Hart. 
Use the Fisherman's Friend.

zondag 17 augustus 2014

Wie niet gevaren heeft, weet niet wie God is.

Oude kerkelijke gebruiken herleefden vandaag onder Dy Aalde Skeeve Gryze in HindeloopenDe mannen hielden de hoed op in de Kerk, Tijdens het gebed ging alleen de kerkenraad staan. De mannen namen hun hoed af en hielden deze tijdens het gebed voor het gezicht. De psalmen werden als een soort mantra op de hele noot gezongen. Voorin de kerk, net als vroeger zaten de vrouwen en mannen in klederdracht gescheiden van elkaar. Dit leverde een prachtig plaatje op.
Het mooie van deze historische kerkdienst, vandaag in de Grote Kerk van Hindeloopen was, dat ik eerder door lagere-school-maat Roelof Valk werd geattendeerd op deze bijeenkomst. We hebben elkaar kort in het Hylper Godshuis begroet en gesproken, Wij deelden een wederzijdse waardering van onze  - nog nimmer naar elkaar uitgesproken - Doopsgezinde achtergrond.
Voorganger ds. Cees Glashouwer uit Harlingen hield een indrukwekkende preek. Hij trok een parallel tussen de historische gebeurtenissen, de rampspoed, het werk, de toenmalige kerkdiensten en de denkwijze van ds. Dominicus Goltzius (voorganger en zielenherder in Hylpen van 1684-1719) met de thans heersende denkbeelden, inzichten en levensinstelling van de hedendaagse Hylpers. Het grappige is, dat ds. Goltzius in de gouden eeuw en ds. Glashouwer in het heden, beiden een (persoonlijke)verbintenis hadden met de steden Harlingen en Hindeloopen.
Beiden getuigden op eigen wijze, van een verschillend tijds-en godsbeeld.
Ds. Glashouwer, geboren en getogen in Hylpen had naar mijn idee wel erg veel voorbeelden en metaforen nodig om duidelijk te maken, dat het in het geloof -naar zijn mening - uiteindelijk maar om één ding draait.
Dat wat iedereen in deze kerk misschien wel weet, maar oh zo moeilijk in de praktijk brengt.
Zelfs voor Hylpers blijft het vallen en opstaan, kun je nagaan....
De vereniging Aâld Hielpen gaf na de dienst, onder het genot van een kopje koffie, bij monde van mevrouw Tine Nieuwland, een beknopt historisch beeld van de Hindelooper klederdracht uit de zeventiende en achttiende eeuw.
Beeld na de dienst, onder de Preekstoel.

Gehuwde dame

Dame links: ongehuwd. Dame rechts gehuwd. Dame in het midden weduwe (in rouw-kostum)

Kledij van een vroegere grootschipper van een fluitschip.
Broer Sikkes, melkveehouder, hier in het kostuum, ooit gedragen door wijlen Thones Zweed.

donderdag 14 augustus 2014

A Walk on the Wilde Side

Sneek - Ik vond Momfer de Mol (Talpa europaea) gisteravond halverwege op de 
Polderdijk tussen Oudvaart en Zwette. 
De mol is een fascinerend beestje.  Stapelvoedsel voor de Vos, Buizerd
Even verderop .....van de Kop/Kapmeeuw?


maandag 11 augustus 2014

Broekvent

My new Blue Denim. (zie Bio)
Edwin - ED 55 ongewasssen/gebleekt. The Real Thing....

zondag 10 augustus 2014

Wielerronde Sneekweek 2014

Gisteravond voor het Stadhuis van Sneek, in de Marktstraat, getuige geweest van een onvervalst Rondje rond de Kerk. 
Prachtig evenement. Veel publiek. Echte sport. Gepassioneerde wielrenners! 
60 rondjes van ongeveer ander-halve-kilometer afgeracht in een vloek-en-een-scheet. 
De winnaars werden Jan Bos, Teake Oppewal, Rick van Breden en Harry Sweering

woensdag 6 augustus 2014

Hardzeildag in Sneek

Het ultieme SneekWeekGevoel voor velen. Met de Poiesz Boot naar het Starteiland in het Sneekermeer vice versa.

Een Selfie met een BandjesTeeShirt

A selfie a Day keeps the ......away.
R. is geen liefhebber van "Bandjes-Tee-Shirts" voor oudere mannen. Ik heb er nog wel een paar in de kast. Zal ik nooit wegdoen. Draag ze zelfs op mijn selfie. 
Deze bijvoorbeeld. Sta ik gistermorgen in de rij bij de kassa van AH met een half wit, groet een jonge man mij vriendelijk. In eerste instantie zie ik niet direct wie hij is. Een fractie later herken ik hem direct. Natuurlijk, het is: P, lange tijd niet gezien, al een beetje kalend maar met maximale uitstraling. "Tja moeilijk om te zien nou, met zoveel haar ervoor" antwoord hij ad rem en een beetje plagerig in mijn richting. Vervolgens zegt hij lachend: "Mooi teeshirtje, Man!" Hij meent het echt, maar nog mooier is, dat hij het Bandje ook nog kent. De kassière lacht minzaam mee, maar snapt er niets van. Klik: 16 Horsepower.

maandag 4 augustus 2014

Help,Help ! Hylper Vlagje Verloren

Onlangs op weg naar het Skûtsjesilen van Sneek naar Woudsend verloor ik -voor zover ik kan nagaan in de Jeltesleat tussen PM Kanaal/Koevorde en Heeg - mijn Hylper Flagjen. Stokje recht ongeveer 50/60 cm lang en het Vlagje ongeveer 20/30x30 cm. Dit kleinood betekend veel voor mij. Zonder dit vlaggetje heb ik het gevoel, dat er iets aan mijn bootje ontbreekt. Een dergelijk vlagje is jammer genoeg niet meer verkrijgbaar.
Via Facebook en Twitter doe ik nu regelmatig oproepen naar Watersporters en andere gebruikers van de Friese Vaarwegen. Zo probeer ik mijn geel/groene parel weer in bezit te krijgen.
Graag dit bericht delen en retweeten, waarvoor nu alvast en bij voorbaat mijn onmetelijke dank. Ben benieuwd of het via deze actie op de social media lukt. Help aub met delen en retweeten!

zondag 3 augustus 2014

WO I - Ieper 2014 Revisited.

Het Journaal van vandaag nog gezien? Vandaag is het 100 jaar geleden, dat de eerste WO begon. Eind mei dit jaar was ik - met mijn doopsgezinde achtergrond en als overtuigd pacifist - een weekendje in Ieper. Gewoon, om de vakantie naar Frankrijk te beginnen en in Ieper om niet van de oorlog weg te kijken...Met zoveel slachtoffers wordt mijn overtuiging daar opnieuw bevestigd. Zoveel slachtoffers. The Great WarWilly McBride Natuurlijk is iedereen met Ieper in zijn achterhoofd, tegen de oorlog......maar hoe doe je dat? Dat blijft een opgave....
Een beeldfragment van de indrukwekkende dagelijkse gebeurtenis in Ieper: de Last Post.
Een oorlog die dagelijks bij de meeste Europeanen meer tot de verbeelding spreekt dan WO II.  
Daar kom je pas achter als je een bezoek aan Ieper (B) brengt. 
De verschrikkingen van WO I tot je dringen pas tot je door als je de dagelijkse Last Post meemaakt.
Aan  het begin van eeuw-van-mijn vader stelde een mensenleven niks voor. 
Ontelbare hoeveelheid slachtoffers

zaterdag 2 augustus 2014

Man overboord tijdens eerste IFKS race 2014 te Hindeloopen

pic by Anton Schuurman
Vanmiddag een prachtige IFKS-Skûtsje race in de A klasse op het IJsselmeer gezien. De wedstrijd werd zeer terecht op basis van dreigende weersomstandigheden ingekort. Het wedstrijdverslag kun je hier lezen. Een curieus moment tijdens de wedstrijd hoorde ik op de Westerdijk, Speaker Wilt Kelderhuis meldde, dat er tijdens de race iemand van het Koudumer Skûtsje Grytsje Obes overboord was geslagen. De regel is dat het betreffende Skûtsje zijn drenkeling zelf weer aan boord moet nemen.
Dat wordt een fractie later helemaal hilarisch als blijkt uit de woorden van de speaker, dat het de schipper van het bewuste Skûtsje betreft. Het publiek op de dijk rees bij het horen van deze mededeling massaal omhoog om dit ongelukkige moment met eigen ogen te aanschouwen. "Het mut 'n Kóoldummer ek op 'n Skip" hoorde ik in het publiek achter mij, in het onversneden en onvervalst Hylpers. 
Ik heb dit verhaal na afloop nog even gecheckt. Van een betrouwbare ooggetuige hoorde ik later, ter plaatse op de Havenkade, dat de identiteit van de drenkeling niet de Koudumer schipper Romke de Jong was.
Het betrof één van zijn bemanningsleden. Hij was getroffen door een onverwachte klap van de giek en raakte zodoende overboord. De man maakte een licht aangeslagen indruk. Hij werd snel gered door de bemanning van een rubberboot, die staande bij was en die ervoor zorgden dat de drenkeling dadelijk weer aan boord van de Grytsje Obes werd gehesen. Ondanks deze ongelukkige omstandigheid heeft hij de race aan boord van zijn Skûtsje (met GO in het zeil) onverschrokken voortgezet. Koudumer Bjeantsjes moet je op het IJsselmeer niet onderschatten, vrienden......
IFKS Skûtsjes in de Hylper Haiven

Startschip Zeilvereniging Workum

Na afloop nemen de bemanningen van de Skûtsjes nog ééntje op de buitengewoon geslaagde eerste IFKS Skûtsjerace 2014 in Hindeloopen (Hylpen)

vrijdag 1 augustus 2014

Douwe Bob is de kampioen....

Na Terhorne en Woudsend, vanmiddag nog een paar uurtjes met de "Kaich" rond gevaren op het Sneekermeer. De einders van de plas waren van Noord naar Zuid en van Oost naar West gestoffeerd met geankerde vaartuigen. Het Statenjacht van de Provincie Fryslân, letterlijk aangelijnd bij het varend media-schip, tankte zo bijna figuurlijk de omroep/subsidiegelden over naar Omroep Fryslân kwartier.  In het geheel niet bewust, dat je bij zo'n ogenschijnlijke en onschuldige situatie de schijn van belangenverstrengeling ook tegen je kunt hebben. Wiens brood men eet....wiens woord men spreekt, denk ik dan altijd! Verder allemaal Skûtsje-adepten van heinde en ver. Liefhebbers en supporters, vol verwachting hoe de titanenstrijd tussen Douwe G en Douwe S zou aflopen. Met een sisser...Het SKS klassement 2014 is inmiddels bekend klik hier voor de uitslag. Het Skûtsjesilen is nu weer verleden tijd. Rijp voor de vergankelijkheid. Roem is van korte duur. Singer-songwriter Douwe (B)ob blijft voor mij, met afstand de enige echte Douwe in de A-klasse. Op naar de vlootschouw, vanavond in de Kolk. Morgen presenteren de gladiatoren van de IFKS zich op lichte water in Hindeloopen. Het beloofd weer een stormachtige (sneek)week te worden. Opnieuw op zoek naar de wind in de zeilen, eeuwige roem en Omrop Fryslân.......

Het gepavoiseerde Statenjacht (r)  cheek-to-cheek naast het gestaalde varend omroepkasteel van Omrop Fryslân.






Facts of Summer

Gewoon een gezellig zomerfeitje....
Een Texels Witbiertje op een zonnig terras
bij het Sneeker Veerhuys te Hoorn.
Letterlijk "The Best of both Worlds"