zondag 30 september 2012

A Flame of Truth


Een oude traditionele Tibetaanse Lama, klein van stuk maar met een buitengewoon indrukwekkende verschijning, die binnenkomt en "Hoi" tegen me zegt. Dat maak je niet elke dag mee. Deze bijzonder prettige begroeting viel mij zaterdagmiddag ten deel bij een road-tripje, dat ik maakte naar Hantum.
Een dorpje ten Noorden van Dokkum. Omzoomd door een dichte loofhoutwal waarvan de bladeren aan de bomen door de naderende herfst en de zoute zeelucht van de nabijgelegen Waddenzee dagelijks dunner worden. Daar ligt nu nog verscholen - midden in het episch centrum van het agrarische universum van Dongeradeel - een Stoepa. Het is het Boeddhistisch Studie- en Meditatiecentrum onder de bezielende leiding van Chödje Lama Gawang Rinpoche. We kregen daar een rondleiding in de tuin en in de Stoepa.
We dronken genoeglijk een kopje thee en ik kreeg alle ruimte om overal foto's te maken van deze buitengewone omgeving. Ik ademde een bijzondere lichte lucht en een vriendelijke sfeer. Een comfort zone in een spirituele niche! Je zou daar Jezus of Mohammed ook zomaar kunnen treffen. Woorden en begrippen waarmee we huiswaarts keerden, waren: "Wijsheid en Mededogen"
Trouwe lezers van mijn weblog en van mijn tweets weten dat mijn ego en mijn bij-tijd-en-wijle scherpe pen en tong, hierbij nog al eens roet in het eten gooien.
Never the less....Ik geef het nooit op en ben weer eens gesterkt in mijn pogingen om met-vallen-en-opstaan, met mijn persoonlijke missie with-a-capital M. van mededogen te leven onder de Zon.


Liwwadder Folksliet


Zondagmiddag was de CD-presentatie van het "Liwwadder Folksliet" in Zaal Tivoli. De gelegenheidsband 'Armoe Troef' bracht het lied ten gehore.
Het project Liwwadderlied' is een initiatief van Johan Juckers en Joop Fenstra om de trots van de Liwwadders maar ook de Leeuwarder emigranten te versterken.
Zij formeerden samen met Gerrit Jan Alberts, Jan Huitenga, Ed Plantinga en Lammert van der Wal de gelegenheidsband 'Armoe Troef'. Een gelegenheidskoor van 35 bekende en onbekende Leeuwarders zong het refrein van het lied. Op de cd, opgenomen in de Telesound Studio van Frans van den Borg, staan nog 12 andere Liwwadder nummers. De totale opbrengst van het cd-project gaat naar de bouw van een kindertehuis in Indonesië.

<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/PTwHPMcbCqc?list=UUl6JlHmgo7usT33-TQIahsw&amp;hl=nl_NL" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Arnold Balk stopt in 058


zaterdag 29 september 2012

Over rellen in Haren en Stuifzand....

In Ons Dorpshuis aan de Hoofdweg in dorpje Stuifzand opende drs. Jan Bos, Rijksarchivaris van het Drentse archief en B.Der, het programma van uitgever Koninklijke Van Gorcum bij de presentatie van het nieuwe boek "De zaak Cavaljé" van historicus Egbert Brink. Hij besloot zijn geanimeerde inleiding met een quote over de familierelatie tussen de schrijver van deze Kroniek van een Volksgericht en een weblogger uit Sneek.
Het boek over de rellen in Haren (Gr) is al geschreven, aldus de voormalige Drentse provinciale historicus Michiel Gerding in zijn beschouwing. Ik kan hier in meegaan. Het boek gaat over het meest opzienbarende volksgericht dat ooit in Drenthe heeft plaatsgevonden.
Een aantal parallellen uit deze gebeurtenis zijn te trekken op de z.g. Facebook rellen van vorige week in Haren. Buiten proportioneel geweld, Jongeren, die de woning van de schoolmeester Johannes Cavaljé en zijn vrouw kort en klein slaan, vernieling in de tuin aanrichten, incapabele notabelen, falende politie, sinistere mobilisatie van een meute van meer dan driehonderd dol-dwaze-dronken  raddraaiers, die van te voren in het plaatselijke Cafe Martinus stomdronken zijn gevoerd door notabelen uit Hoogeveen. Zij wilden zo buiten schot wilden blijven. Een Facebook en social-media event avant-la-lettre in 1922. Van een politieke component  - zoals de Hoogeveense notabelen tegenover de socialistische volksonderwijzer uit Stuifzand -  is uit de laatst bekende analyse in Haren voorlopig (nog)niets gebleken. Maar je weet het maar nooit....
Ik raad Job Cohen aan Egbert 's te kopen en te lezen, natuurlijk!
Het eerste exemplaar van zijn boek overhandigde schrijver Egbert Brink aan Mevrouw Netty Cavaljé, achternicht van Johannes Cavaljé hoofpersoon uit het boek. Veel mensen van de pers waren aanwezig om dit moment op beeld en geluid vast te leggen. Zie mijn vorige blogje met een item overgenomen van RTV Drenthe. Na afloop van de presentatie nog een gezellige derde helft gespeeld in het Stuifzandse Dorpshuis en vervolgens in Restaurant  Het Station nog een bijzonder smakelijke nazit met de schrijver en familie.

vrijdag 28 september 2012

Boekpresentatie over Volksgericht in Stuifzand 1922

Over de boekpresentatie van mijn neef en Historicus Egbert Brink meldt RTV Drenthe het volgende. Kijk naar de beelden van deze regionale Radio-en TV stuurder en lees onderstaand hun korte samenvatting van het boek De Zaak Cavaljé geschreven door Egbert Brink
STUIFZAND - Over het meest opzienbarende volksgericht dat ooit in Drenthe heeft plaatsgevonden is een boek verschenen. Onderwijzer Cavaljé uit Stuifzand wordt in juni 1922 met z'n hele familie het dorp uitgejaagd. Jongeren slaan de woning van de schoolmeester kort en klein. Lange tijd werd geloofd dat de reden voor dit volkgericht was dat de dochter van Cavaljé overspel pleegde met een aannemer die net bezig was met de aanleg van een weg naar Hoogeveen. In een nieuw boek over de kwestie komt schrijver en historicus Egbert Brink tot de conclusie dat er meer aan de hand was: "Ook politieke zaken speelden mee. De socialistische volksonderwijzer tegenover de Hoogeveense notabelen. Zij pakten de kwestie aan om definitief van Cavaljé af te komen." Johannes Cavaljé komt uiteindelijk weer terug in Stuifzand en vergeeft de bevolking hun daden. Er wordt een weg naar hem genoemd. Maar het volksgericht zal altijd deel uit blijven maken van de geschiedenis van het dorp.

woensdag 26 september 2012

Een klein allegorisch vers

Een klein allegorisch vers met als titel Berenjacht, gemaakt in opdracht van IboJan Bosma voor zijn blog/voorstelling Klein Gedichtenwereld.


Berenjacht.

Een Arriva trein op
het traject tussen
Sneek en Leeuwarden
zal nooit de naam
van Baruch de Spinoza dragen.
Berenjacht op de Karpaten
is ook niet langer weggelegd
voor een briljante koopman
of andere jongens van stavast,
laat staan voor een
nederige Blogger.

dinsdag 25 september 2012

Open brief aan Henk van der Veer over Eek, Kaviaar en Wierook


Beste Henk.
Open brief over Eek, Kaviaar en Wierook!
Ik hou 't kort want de gemiddelde internetter verliest syn konsentrasie al na één alinea tekst
Ik reageer op strekking van dyn - overigens fetreffelik fers - Depry in Sneek.
Ik hef ver voor 1993 de Ontwikkelingsvisie van de toenmalige Gemeente Sneek 2000-2005 bekeken, insproken, beswaar maakt (A7 en de Geauw) en derna het proses su goed en su kwaad as ik kon, folgt.
Respect voor de visonaire kijk fan de bestuurders fan destyds. De Raad van Sneek. Ik herinner mij noch mevrouw Netty Weening as Wethouder en front-frou van het sneker CDA.
Ik hef selfs noch's met haar -as te eigenwys ventsje- op de landelijke NCRV radio live in debat weest ('t kassettebandsje hef ik  bewaart) over de beskerming fan de butlannen in de wijde omgeving fan Sneek en 't behoud van de Galgepolle. Wat toen earst noch een idee en later een papieren rapport was, is nou in groate lijnen Anno Domini fandaach werkelikhyt wudden. Das een hele groate prestaasje ken ik dij melde. Ik noem alleen mar watersportbedrijvenpark It Ges, de metamorfose van Sneek-Zuid, langs de Roanweg A7. Weest noch, die Skarnegoutumer boer het toch mar moai syn stempel op de Sneker roanweg drukt.
Nou wear even terug naar de actualiteit in het Hier en Nu, om bij dyn eigen NCRV te blieven.
As der een paar politici passeert binne noeme se dat al gou fraude en wud der moard en braan skreeuwt. Ach....alle, deur @Koewak in de Leeuwarder Courant bovenwater haalt en beskreven kleine ongemakjes, su as rechtsaaken, onteigening, miscalculaties, malversaties, oportunistiese bestuurdes, eigenwyze amtenaren, noem maar op, binne gouden foar de buehne en de krant, mar ok eksemplaries voor sukke langdurige en  groatskalige projecten. Dat fesin ik niet, voorbeelden genoeg, lees de kranten der mar op na! Hoeveul suden de  Bertje Bouma's c.s. der beter fan wudden weese? In ieder geval een moai plekje aan 't water. Der is volges mij echt gin kwartje over de balk smeeten. Beter duur as niet te krijen must mar rekene! Hooguut binne der miskien een paar bestuurders passeert, hewwe se langs elkaar heen praten en miskien plannen maakt met de rug naar mekaar toe!
Belangriek is, dat alles der nou geweldig heen leit. Voor niet te duur! Het resultaat telt Henk, dat weestou as dichter/voetballer mar al te goed!
Echt top voor de stad Sneek en niet in de laatste plaats foar de leefbaarens van onse buren uut het dorpke Offingawier. Foar de sector recreatie en toerisme een boppeslag. Ik noem alleen mar de Middelseeroete en Houkemar. Voor mij maakt het natuurlik echtwel uut wat dit alles het kosten het.
Seker is folgens mij, dat pries en kwaliteitsverhouding ruumskoats haalt wud. Nogmaals foar mij telt het eindresultaat en dat is - ik seg it noch'es - buutenkategorie met een gouden randsje. Ok alles binnen het raamde budsjet. Wat wuust noch mear? Sneek slaat de maat! In mien ogen binne dit projekten die Sneek op bijzonder hoog nivo over de drempel van ut earste deccenium van de een en twintigste ieuw heen bringe en wer se in 058 fet jeloers op binne.

in alle nederigheid, Anske
(Het is toch wear een lang ferhaal wudden....)


Beknopte geschiedenis van Hindeloopen

Beknopte geschiedenis van Hindeloopen

Volgens de oudste gegevens was Hunlippen in de vroegste tijden een lustoord der Friese Koningen, waar deze gingen jagen.
719 reeds tot een dorp aangegroeid.
779 door de Noormannen geplunderd.
1225 tot een stad verheven, welke gunstig voor de scheepvaart was gelegen en waar als toen reeds een haven gemaakt werd.
1338 vergroot.
1368 werd het onder de Hanze-steden opgenomen en een verdrag met den Zweedse Koning gesloten, waar door het grote privilegiën en voorrechten bekwam, met betrekking tot de vaart op de Oostzee.
1370 sloot het een nieuw verbond met Koning Waldemar van Denemarken, waardoor de stad grote voordelen genoot. Ook moeten zich later vele Hindeloopers op het eiland Amager bij Kopenhagen hebben gevestigd.
1418 liep de stad gevaar geplunderd te worden door de Schieringers, maar de Vetkoopers kwamen hen ter hulp, ofschoon Hindeloopen buiten de partijen stond, en kwam het aan de grens van de gemeente tot een verwoed gevecht. Kapitein Focke van Lier versloeg 300 vijanden en maakte er 200 krijgsgevangen, waarvan een groot aantal werd opgeknoopt op een stuk land, dat hierna den naam van Galgepolle kreeg.
1420 toen het garnizoen van Kapitein Focke van Lier uit Hindeloopen was vertrokken, waagden de Schieringers op nieuw een aanval, waarbij de krijgskans voor de Hindeloopers minder gelukkig was en slecht zou afgelopen zijn, ware er geen hulp van Stavoren gekomen. Van beide kanten vielen er veel, maar eindelijk ging de vijand vluchten, op de tijding dat er versterking voor de Hindeloopers aanrukte. Wederom werd op de Galgepolle de galg opgeslagen en de krijgsgevangenen tot een waarschuwend voorbeeld opgehangen, voor ieder die de vrijheid der stad kwam bedreigen.
1421 bij de inhuldiging van Hertog Jan van Beijeren te Harlingen, ging de Hindelooper vroedschap derwaarts om den eed van trouw af te leggen en ontving de toezegging van bescherming, waardoor zij hoopte in 't vervolg verschoond te zullen blijven van de aanvallen van Schieringers of Vetkoopers.
1422 werd het stedenverbond gesloten tussen Groningen en de beide deelen Oostergo en Westergo.
1433 werd mede door Hindeloopen de ordonnantie getekend, dat niemand een persoon in rechten mag aanspreken, dan ter plaatse waar hij woonachtig is.
1443 sloot Hindeloopen met de steden Bolsward, Sneek, Workum en eenige hoofdlingen van Westergo een verdrag, waarbij overeengekomen werd, geen kwade aanslagen op elkaar te doen en geen vreemde soldaten of knechten in het land te brengen. Hiertoe stelde ieder der genoemde steden een gijzelaar.
1476 verleende de gevolmachtigde van Hindeloopen met anderen, ten Landsdage te Sneek vergaderd, een vrijgeleide voor den tijd van 30 jaren, aan allen en een ieder, die hunne gratien en aflaten zochten te verkrijgen in de St. Maartenskerk te Franeker". Deze aflaat was door Paus Sixtus IV nan deze kerk gegeven op het feest van Sint Jacob, dat ieder jaar op 25 Juli met groten luister gevierd werd en waarin de oorsprong van de Franeker kerkmis of kermis is te zoeken.
1473 werd opnieuw een vreeverbond tussen Hindeloopen met de drie Friese kwartieren gesloten.
1482 tekende de stad het besluit, evenals de meeste steden van Friesland, dat alleen zuivelproducten en koeien naar Zwolle mochten worden verzonden, maar geen eetwaren, daar er toen gebrek aan graan in Friesland was.
1487 werd het vreeverbond hernieuwd en besloten elkander in nood bij te staan, alsmede de reeds te lang verwaarloosde zeedijken en sluizen te verbeteren.
1491 grotendeels afgebrand.
1500 sloot Hindeloopen zich aan bij de steden die bij zijn komst Hertog Albrecht van Saxen huldigden, hetgeen het grote voordeel had dat daardoor de rampzalige twisten tussen Schieringers en Vetkoopers, althans in Friesland, een einde namen. Zij werden daarom goed Fiirsters, dat wil zeggen "goed vorstgezind" genoemd. Aan renten voor Floreenplichten moest de stad 385 Floreenen en 8 stuivers betalen, de waarde van de Floreen was plm. f 1,40. 1503 trof de stad een grote ramp, daar als toen de kerk afbrandde, waarbij tevens een groot aantal huizen in de vlammen verloren ging, alsmede de stadskist met oude brieven, documenten en handvesten.
1515 werd de stad ingenomen door de beruchte Zwarte Hoop en geplunderd, gepaard met brandstichting, waardoor de zwaar getroffen bevolking zeer verarmde.
1517 werd Hindeloopen ingenomen door Pier van Heemstra, bijgenaamd Grote of Lange Pier, en van de 300 man Bourgondische bezetting 107 door hem doodgeslagen en 72 man gevangen genomen. Grote of Lange Pier versterkte daarna de stad en voegde bij zijn titels ook nog die van Vrijheer van Hindeloopen.
1528 moest de stad 292 Floreen rente betalen voor het onderhoud der dijken en werd de hoogte dezer bepaald op vijf voeten boven volzee en de breedte op derdehalf roede van 14 voeten. Deze polderdijken konden intussen de hoge vloeden en stormwinden niet weerstaan, zodat telkens doorbraken en overstromingen voorkwamen.
1570 was de Allerheiligenvloed, waardoor Hindeloopen veel te lijden had en door welken zeer snel opkomenden vloed 30 vrouwen uit de stad verdronken, die de koebeesten uit de weide wilden redden.
1574 overviel Walter Hageman, Kapitein der Prinsgezinden, de stad bij nacht, overrompelde de Spaanse bezetting en stak een deel der stad in brand, na gehouden plundering en opknooping der Spaanse wachten, op de tijding van de nadering van de Spaanse troepen uit Staveren.
1615 de grondslag van den toren gelegd. Er waren als toen plm. 100 grootschippers.
1632 de kerk gebouwd. De nodige gelden hiervoor werden gevonden uit de overwinst van de door de Magistraat verkochte bouwterreinen aan de Nieuwstad, Nieuwe Weide, de Dubbelstraat en een deel van de Molenaarsvaart.
1643 heeft een zware storm veel schade aan de stad berokkend, waardoor behalve de verwoesting van de zeedijken, de houten sluis benevens 12 woningen wegspoelden.
1651 was de kerk te klein geworden en is aan den zuidkant een nieuw gedeelte aangebouwd, door wegneming van den zijmuur. Boven den ingang van het nieuwe gedeelte het volgende versje:
Des Heeren woord
Met aandacht hoort:
Komt daartoe met hoopen
Als Hinden-loopen.
1653 bouwden de Doopsgezinden, wier gemeente hier eenmaal meer dan 1000 lidmaten had, een nieuwe kerk, destijds de grootste in de provincie Friesland, die echter in 1838 veel is verkleind.
1661 gebeurde het dat de gehele Vroedschap op zee was, zodat met goedkeuring van den stadhouder, de OldBurgemeester Broer Heeries werd gevolmachtigd om gedurende hun afwezigheid de stad te besturen. 1666 toen ons land opnieuw met Engeland in oorlog was, zeilde een Engels eskader het Vlie binnen en nam 170 Hollandse schepen, waaronder 29 Hindelooper fluiten, van welke maar een ontkwam.
1669 spoelde de houten zeesluis opnieuw weg en besloot de Magistraat in 1670 de sluis van steen te doen opbouwen.
1672 ook wel schrik- en ongeluksjaar genoemd, is Hindeloopen versterkt geworden met schansen en zijn fortificatiën aangebracht door den luitenant-ingenieur Lauwerman. Tot den opbouw der sterkten aan den oostkant der stad hielpen zelfs vrouwen en kinderen mede. Een burgerwacht in drie espels werd opgericht tezamen sterk 150 man, die om de 14 dagen afwisselde. Zij die te velde trokken, genoten 3 gulden per week van de provincie en een gelijk bedrag van de stad. Hiertoe betaalden de Waterlandse Doopsgezinden 2500 gulden en de Vlaamse 1250 gulden, onder beding, dat zij vrij waren van dienst en het dragen van wapenen.
1676 is de Floreendijk ten westen der stad op verscheidene plaatsen zwaar beschadigd, tengevolge van een najaarsstorm. Na herstelling is die dijk weder opgehoogd met aarde uit de oude schans, die nu doelloos was geworden.
1683 werd een nieuw stadhuis gebouwd, waarin ook het Kantongerecht zitting had en waaronder de Waag was. Dit gebouw is thans geworden de "Hidde-Nijland Stichting", terwijl het nieuwe gemeentehuis in het particuliere huis "de Hinde" is ondergebracht en daar een waardige zetel heeft gevonden.
1694 werd een Weeshuis" opgericht, dat sedert is vervallen.
1701 brandde een gedeelte van de toren af en is deze in 1734 in zijn tegenwoordige fraaie vormen opgetrokken. Deze toren is uiterst bevallig, hoog renaissance, met vijf houten balustrades, die hem omringen. Hij verrijst als een statige jonkvrouw uit zee op, is op groten afstand zichtbaar en wordt als de fraaiste toren van Friesland beschouwd.
1703 kwam wederom een zware storm de stad teisteren, waardoor 23 grote Hindelooper buitenvaarders of kofschepen voor anker wegsloegen en op de kust bij Suricheroord tot aan Gaast sloegen. De nadelen hiervan waren zeer groot en werden nog vermeerderd toen de Grietman van Wonseradeel, Tjaard van Aylva, wegens strandrecht 1/10 van de gestrande schepen voor zich opeiste. Een en ander had ten gevolge dat de schippers van Hindeloopen de reede niet meer zoo dikwijls met hun schepen opzochten en de meeste schippers naar Amsterdam gingen om daar hun schepen op te leggen voor den winter, aangezien de zee voor Hindeloopen onveilig was bij noodweer.
1729 is een Oudemannen en Vrouwenhuis opgericht.
1744 bereikte de stad haar hoogste bloei en telde ruim 1900 inwoners, waaronder 56 bedeelden.
1775/1776 had de stad opnieuw veel te leiden door de hoge zeevloeden, ofschoon de zeedijk bewesten de stad meer binnenwaarts was gelegd.
1780 had de voorspoed, welke Hindeloopen en zijne scheepvaart eeuwen lang begunstigde, zijn toppunt bereikt en na den Engelsen oorlog op het eind der 18e eeuw, begint eigenlijk de tijd van verval der eens zoo bloeiende oude stad. Volgens rang was het de elfde stad in het oude Friesland. Ook is wel eigenaardig, dat terwijl de stad door de scheepvaart ontwikkelde, ze nog lang door landbouwers, die hun landerijen rondom de stad bezaten, bewoond bleef, zodat in 1642 nog 162 koemelkerijen in de plaats te vinden waren. Toch moet men deze koemelkerijen niet vergelijken met die van heden, waar 20 á 30 en meer melkkoeien op een boerderij te vinden zijn. Gewoonlijk was naast en in verbinding met het woonhuis een kleine stal, waar meest twee melkkoeien ge houden werden. De voornaamste zeevaart der Hindeloopers was vrachtvaart naar de Oostzee, doch ook vaarden van hun zeelieden op Oost-Indie en brachten dan de mooie en bizondere stalen sitsen, bonten en porcelein mede, waarop hun vrouwen verzot waren. Ofschoon deze sitsen en bonten ook veel in Amsterdam werden aangevoerd en bij hun thuiskomst ook aldaar wel werden gekocht, werden toch vele bijzondere stalen door hen zelf uit India huiswaarts gebracht en vindt men nergens zulk een grote keuze en zulk een groot gebruik gemaakt van deze stoffen als bij de Hindeloopers. Dat het ook stoere zeevaarders waren, bewijst wel de naar hen genoemde Straat van Hindeloopen" in de Noordelijke IJszee bij Spitsbergen, die het eerst door hen is ontdekt. Zij gingen in deze noordelijke streken ter Walvisvangst.
Bron: Hidde Nijland

maandag 24 september 2012

De Kunststad in SW Fryslan is......

Klaas Elzinga in zijn Galerie Kesk-Art te Workum 
Zaterdagmiddag in Workum op zoek geweest naar een van-horen-zeggen--winkeltje met tweedehands vinyl platen.
Tijdens deze zoektocht door de stad van Jopie Huisman en de stad waar ik in de sixties vijf jaar op de Chr. Mulo zat, werd ik spontaan begroet en uitgenodigd door vroegere faunabeheer collega Klaas Elzinga. Hij vertelde mij, dat zijn droom werkelijkheid is geworden. Na zijn pensionering opende hij onlangs samen met zijn vrouw Sophie van Kooijk in het Sleeswijckhuis in Workum de Galerie Kesk-Art.
Saillant detail is, dat het monumentale Sleeswijckhuis (eigendom van Vereniging Hendrick de Keyser) al jarenlang - voor de WO II- het pakhuis en opslagplaats was van firma Robijns, waar mijn vader vanaf zijn tiener jaren (twintiger jaren in de vorige eeuw) tot zijn 65e werkte. Eerst als zadelmaker, later stoffeerder en meubelmaker.
Klaas nodigde mij uit om even binnen te komen en de bijzondere collectie schilderijen, beelden en kunstvoorwerpen te bezichtigen en bewonderen.
Wat me verder op viel, dat je bij een bezoek aan het centrum van Workum naast het bekende Jopie Huisman Museum, heel veel bijzondere winkeltjes en galerie's tegenkomt. Dat maakt, dat de Stad Workum - by far - de kunststad van de Gemeente  Sud West Fryslan is.

vrijdag 21 september 2012

In de Monster-Pit van de Hylper

In de monster-pit van mijn sloep de Hylper.
GoldenEarring on vinyl

De wereld onderwater is ook van iedereen...

Vandaag een kleine foto-impressie van de jaarlijkse onderhoudswerkzaamheden aan de gemeentelijke Vijvers achter mijn huis aan de Eker in wijk Pasveer te Sneek.
Het is bestendig gebruik van de vijvers, maar het onderwaterleven, het biologische evenwicht krijgt er zo, op deze manier wel flink van langs! Ik houd mijn hart vast.
De balans van het subtiele onder-water-leven wordt door deze werkwijze ernstig verstoord. Sommigen vinden die gedachten-gang sentimenteel, maar.......iedereen is van de wereld, de wereld is van iedereen!
Alhoewel ik direct toegeef, ook geen plan B voor dit probleem voorhanden te hebben.

donderdag 20 september 2012

Een echte stadsrivier in 058

Gistermiddag heb ik samen met mensen met wie ik (samen) werk een rondvaart gemaakt in en door de grachten van Leeuwarden. Via de Potmarge en Greuns voeren we weer terug naar de aanleg/opstap plaats het centrum aan de Nieuwstad. Ik was aangenaam verrast door de schoonheid van het panorama van Leeuwarden mede vanuit het perspectief van een vaartuig.  De boot werd voortgedreven door een elektro motor! Vooral het onbekende landschap van de meanderende stadsrivier de Potmarge maakte veel indruk op mij. 
De Potmarge is een voormalige slenk van de Middelsee met een ongekende schoonheid en kwaliteit. De naam Potmarge duikt in het midden van de zeventiende eeuw in archieven op omdat de stad volgebouwd raakte en er nauwelijks ruimte voor de welgestelden. Die lieten buiten de stadsgracht tuinen en soms lusthoven aanleggen om de stad te kunnen ontvluchten en er allerlei gewassen en bloemen te kweken. De Potmarge werd in 1782 voor het eerst geslat en pas in 1858 werd het water opnieuw uitgebaggerd.  Bij Huizum was een veerbootje dat Huizum zo met Achter de Hoven verbond. Voor de oorlog kwam er in het kerkepad dat het oosten van de stad met de nieuw gestichte rooms-katholieke kerk verbond een klapbrug, de eerste vaste oeververbinding over de loop van de Potmarge.
In de negentiende eeuw groeide de betekenis van de Potmarge voor de aan- en afvoer van grondstoffen en producten van de aan het water vestigende nijverheid. Vanaf 1685 had de stad zelf al belang bij een goede bevaarbaarheid, omdat zij aan het begin van de Potmarge op de oostelijke oever en achter de Schrans het zogenoemde Asland had liggen waar het afval van de stad met schepen naartoe gevoerd werd.


maandag 17 september 2012

De Lieuwe Klazeszleane Revisited

Wandelaars opgelet! Deze wandeling beveel ik van harte bij u aan. Een meditatieve wandeling op verharde, onverharde en half verharde wegen, die u voert langs dijken, dijkhuizen, vuurtoren, wielen, waterlopen, graslanden, akkerbouwpercelen, riet en ruigte, boerderijen, natuurgebieden de Stoenckherne en het Workummer Nieuwland aan de IJsselmeerkust en It Soal tussen Workum en Hindeloopen.
Een scharrelgebied in de voormalige droogmakerij Het Nieuwland, van onschatbare waarde, dat ik na een slordige veertig jaar weer eens per pedes apostelorum bezocht... bekijk de beelden van een landschap, dat in de jaren zestig op de tekentafel is herontwikkeld geordend en vervolgens in de zeventiger jaren opnieuw is ingericht.

zondag 16 september 2012

De zaak Cavaljé - Kroniek van een volksgericht

Neef Egbert Jan Brink, de oudste zoon van mijn overleden zuster Aagje, heeft een boek geschreven. Hij is van beroep historicus en hij heeft de Koninklijke uitgeverij Van Gorkum bereid gevonden zijn manuscript uit te geven. Natuurlijk zijn wij als familie apetrots op onze neef, die met zijn publicatie danig aan de weg timmert! Onderstaand een korte beschrijving van de inhoud van het boek van Egbert.
Het huis is hoog en smal. Twee lindebomen voor de deur. Achter het huis weiland. Op 2 juni 1922, de vrijdag voor Pinksteren, is het nog licht. Vanuit het slaapkamerraam ziet de onderwijzer van Stuifzand
hoe die avond vele honderden mensen zich op de straat voor zijn deur verzamelen. Een paar jongens komen achterom. Opgeschoten jongens, de meeste heeft hij vroeger les gegeven. Niet veel later
daalt een stenenregen neer op het huis. Gejoel, gekrijs, rinkelend glas. Meer dan twee uur duurt de aanval van collectieve waanzin. De kranten spreken van een lynchpartij en een pogrom. Daarna is
het stil in Stuifzand. De beschadigingen aan de gevel worden aan het oog onttrokken. Het huis is gewit.
In deze gedetailleerde reconstructie zoekt de auteur negentig jaar later naar de oorzaken en gevolgen van deze spraakmakende afrekening, die landelijk bekend zou worden als het ‘volksgericht van Stuifzand’.


Auteur(s)   Egbert Brink
Jaar   2012
Druk   1
Aantal pagina's   228
ISBN   9789023250012
97890232500

Taal Eiland Hylpen

Het wel en wee van de Hylper Toal blijft de gemoederen bezig houden....In de LC van 15 september staat een ingezonden stukje van de heer Hessel Kuiper(Wzn).

zaterdag 15 september 2012

Wyzend nei de See....

Sudersee,


See, See Sudersee,  Libjende See,
Nim my mei nei 't plak wur as'k heer.
See, Sudersee so deap, so wyd,
As'k omfal en yn dy weisynk,
slok my den op dreach my op dyn rech
oars bin'k fest felont.
See, Yk sen hoas't drieuw'st

Yn dyn sefte skoat
reeke myn slappe futten
de saand'rigge groende naat
See, oh See. Deape See,
til en dreach my nei't plak fan myn Hert.
Tot de sonne skeen syn nocht
het fan dy potla gryze Loft
See, nim my mij tot 't Wetter my oerspeelt.
Leet dyn boaren oer my henne rolje
Soas Jo,  fenoate ek smoek oer my henne loay!

De oentkenning oender d'aigen sen
Losleeten yn 'n ferskoerende hertseer
Trochsotte sit fan binnen
Snie 't sim los fan angst, leegte en eensaamens,
die'k foar dy festopje.
Skoer 't bosk rostige eelhooken mar uut dyn rech
See, See, oh....deappe See!
Leet my sleepe oen de knibbels van dyn boaren
Leet 't wetter fan dyn wyte kolkjende stroam
myn fierjende hertseer toch mijfoere.

Hylper wodden: Anske Smit.
Fry nei en ynspereaere troch 'n Peter Gabriel foskjen.

woensdag 12 september 2012

De sloopkogel voor Stembureau Frittemahof

Vanmorgen maakte ik een klein grapje op twitter over de status van ons aller bekende Woon-zorgcentrum Frittemahof. Een Icoon van Zorg in onze stad Sneek...maar ook al decennia lang het plaatselijke stembureau op mijn stempas. Wat me opviel, dat nu nagenoeg het gehele woongebouw wordt gesloopt. Een trieste aanblik als metafoor voor wanbeleid, verkwisting, verspilling en kapitaalsvernietiging in de zorg? Amper vijftien jaar geleden heeft er nog een geldverslindende grootschalige renovatie van Frittemahof plaatsgevonden, die kennelijk in 2012 alweer wordt tenietgedaan. Een gevoel van verwondering maakt zich van mij meester....Tijdens het dagelijks volgen van de sloopwerkzaamheden heb ik de sterke indruk, dat met het begrip echte duurzaamheid behoorlijk eenzijdig wordt omgesprongen. Ik heb bijvoorbeeld niets gemerkt van een vorm van o.a. recycling van de aanwezige thermopane beglazing om maar iets te noemen. Over het hoe en waarom van deze op handen zijnde sloop en de daaropvolgende metamorfose zullen de verantwoordelijke bestuurders ongetwijfeld wel weer een passend besluit hebben genomen.  Binnenskamers zal het traject wel volgens plan zijn verlopen, maar naar buiten......? Misschien, dat de raad van toezicht de communicatie naar de Sneker buitenwacht eens ter hand neemt en de gewone burgers/bloggers de toekomstige uitwerking en investering van dit beeld nog eens helder maakt.

dinsdag 11 september 2012

Politiek in mijn IN box

Deze afbeelding koos ik uit de bewuste
NRC next van
gisteren......

Vandaag zat o.a. de inhoud van dit mailtje uit mijn IN box. Neem het bericht vooral niet te letterlijk. Ga stemmen morgen, het is je recht!
Een  gesprek aan tafel tussen vijf chirurgen  ......
De  eerste zegt: "Ik heb het liefste boekhouders op mijn snijtafel, want  als je die opent, vind je alle organen genummerd, en dat is vreselijk  gemakkelijk".
De  tweede antwoordt: "Ja, maar je moet eens elektriciteitsmannen op je  snijtafel leggen, alles in hun lichaam is geordend volgens de  kleurcode".
De  derde zegt daarop: "Nee, de bibliothecarissen, die zijn het beste om
te opereren, alles in hun lichaam ligt op alfabetische  volgorde".
De  vierde zegt hierop: "Weten jullie, ik heb het liefste de  constructiebouwers,die mannen hebben er begrip voor als je  reserveonderdelen over hebt".
De  vijfde zegt uiteindelijk: "Jullie hebben het allemaal goed mis.
De  politici zijn 't gemakkelijkste: geen ruggengraat, geen hart,  geen
ballen, geen hersenen, en je kunt het achterwerk met het hoofd  verwisselen!".

maandag 10 september 2012

IM Willem Ennes


Vanavond hoorde ik via de radio, dat de toetsenman Willem Ennes (65) van de band Solution  (1970-1983) overleden is. Als een muzikant uit de nederpop-scene naar gene zijde gaat, ben ik daar steeds weer geschokt over. Vaak betreft het een generatiegenoot. Ik wil Willem bedanken voor zijn belangrijke footprint in de Nederpopscene en gedenk hem bijzonder graag op mijn weblog.
Thuis - op mijn draaitafel - beleef ik aan zijn muziek al onafgebroken decennia lang nog steeds ontzettend veel plezier. Ik draai kant A van de LP Fully Interlocking uit 1977.
Ik heb altijd het gevoel gehad, dat het werk/de muziek - in de wandelgangen gemakkelijk jazzrock genoemd- van Willem met zijn band Solution, is gemaakt om mijn aardse bestaan te veraangenamen.Tijdloze muziek, mensen! Ik ben gelukkig niet de enige, die dat denkt.....Roll on Willem.

zondag 9 september 2012

Open Monumentendag Sneek

Deze foto's zijn gemaakt door Dirk van der Meer, ons aller Snekerweerman. 
Bekend van het Weerpraatje op internet voor Sneek en omstreken
Panorama Sneek.

Met de neus op de aandrijving van het Carillon. Het interieur lijkt wel een beetje op een XXXL speeldoos.
.

Indrukwekkend, vandaag hoog in de toren geklommen en nu zo dicht bij het carillon van de Sneker Martinikerk.
Zelf een paar persoonlijke interalphanske-kokkenklanken boven de Stad laten horen.



zaterdag 8 september 2012

Hindeloopen - Kunstschilder Meine Visser

Onlangs bezocht ik in Hindeloopen, het Atelier van Meine Visser, geboren te Workum in 1946. Meine was vroeger in de sixties een oudere buurjongen van mij op de Buren te Hielpen. Zijn vader, grootvader en overgrootvader waren allen pottenbakkers. Zijn hele familie heeft het Friese kerfsnee aardewerk gemaakt. In een pand aan de Buren te Hindeloopen is zijn vader in 1954 een pottenbakkerij begonnen. Meine werkte daar later ook. Twintig jaar geleden is Meine - naast het vervaardigen van keramiek en als professioneel beoefenaar van bijzondere, exclusieve Hindelooper Schilderkunst - ook begonnen met Kunst te schilderen. Het belangrijkste thema van zijn doeken is energie. Ik mocht een paar foto's van zijn werk in zijn atelier maken. We spraken af, dat ik nog een keer terug zal komen in zijn atelier voor een rondleiding en voor nadere toelichting op zijn doeken. Ik ben natuurlijk ook erg benieuwd naar zijn persoonlijke motivatie. Prijzen van zijn doeken, vanaf €750,=




maandag 3 september 2012

Voxvid Een Vos (vulpes vulpes) in de Oostvaardersplassen

VOXVID - Een korte blik op een -naar het schijnt - tamme vos in de Oostvaardersplassen. DLG-Collega A.L. geeft zijn laatste belegde broodje weg. Lees alles over de Vos in Nederland hier

zondag 2 september 2012

Webeditie Leeuwarder Courant

Webeditie Leeuwarder Courant

Ed & Willem Bever

Kent U ze nog? Gebroeders Ed en Willem Bever. Tijdens de Visserij-dagen 2012 kwam ik ze tegen in Harlingen nog steeds druk in de weer, maar belangrijker on-speaking-terms met techniek en aanverwante zaken.