vrijdag 12 februari 2016

Ben ik nou een mode-blogger?


Om de koude en barre winter te verzachten kocht ik vorig najaar een driekwart blauwe jas. Een true herritage van het merk ONLY&SONS. Gewoon een recht-toe-recht-aan wollen jasje, maar met precies mijn "snit"  Via een webshop kocht ik onlangs uit hun catalogus een perfecte oogende jeans. Een regular licht-blauw model met een beetje "een light-aged" uitstraling. Een five-pocket die nog in mijn collectie ontbreekt. Vandaag bracht de koerier van DHL de bestelling op de Eker. Altijd spannend. Door de ontvangst van zo'n pakketje maakt er toch een lichte vorm van opwinding van je meester.
In ontvangst nemen, uitpakken, de maat controleren, de pakbon op het dressoir leggen en dan eindelijk passen. Labels nog even niet afknippen, kan later wel!
Kijken hoe deze jeans staan. Mijn eerste indruk: een perfecte snit. Qua uitstraling, kleur en pasvorm geheel naar wens, maar bij nadere een beschouwing telde ik wel vijf beschadigingen. De zeven gaten in de stof - enkelen wel zo groot als duiveneieren - deden mij onmiddellijk denken aan fashionado's die vandaag-de-dag veelal met kapotte spijkerbroeken, het modebeeld in de straat bepalen. In eerste instantie dacht ik: Rouwkoop! Terugsturen dat ding! Maar bij nader inzien liet de gedachte van het dragen van zo'n ripped en damaged jeans mij niet meer los. Why not? dacht ik en besloot ik al redelijk gauw mijn pakketje te behouden. Eerst nog even zorgvuldig wegleggen. Bij het krieken van de dag heb ik mijn nieuwe spijkerbroek aangetrokken. Ik vroeg mij eerst nog wel  heel even af: "Kan dat wel voor mij: zo'n spijkerbroek met gaten erin?" Schaam ik mij niet? Nee....natuurlijk niet! Daar ben ik toch veel te oud voor!