Doorgaan naar hoofdcontent

Een Hardzeildag met een Ster.

In een rondje langs de velden valt mij op, dat de Sneker bloggers Henk en Henk beiden schrijven over de recente voorstelling van Herman van Veen in Theater Sneek. Ieder met zijn eigen invalshoek. Henk schrijft o.a.: "Herman van Veen trad eerder op in Sneek."
Dat was volgens mij in 1968.

Mart Smeets
Renate en ik waren destijds een avond in de Stad om te stappen in de Sneek-Week. We spotten ook de jonge Mart Smeets, op het Martiniplein, die kennelijk het zeilgebeuren versloeg voor Sport in Beeld. Het was aan het begin van de avond van Hardzeildag. Je kon er al op de koppen lopen. In club 1833 op de Veemarkt speelde geen aansprekende act. De kroegen puilden uit met oervervelende zeilmeisjes en buitengewoon aanstellerige jongens.

Kermis
Wij vonden de kermis op het Martiniplein obligaat. Met uitzondering van ene Daphne Diana de Vrouw die in een Skelet veranderd. Dat vind ik nu nog steeds de allerbeste Kermisact die ik ooit heb gezien. Nimmer heb ik mij ook zo belazerd gevoeld. Op het wip-podium stonden een paar malloten hun gedateerde kunstje te doen. Kortom het leek niet de uitgaansavond die wij als jong verliefden ons hadden voorgesteld.

Theater Amicitia Sneek
Plotseling viel ons oog op een zwart-wit poster voor het raam in de pui bij het Amicitia theater. Beiden associeerden wij direct de naam van deze Herman van Veen met de bescheiden Nederlandstalige Top-40 hit Suzanne. Een aansprekende Leonard Cohen cover. Binnen no time kochten we een kaartje voor deze theater toer van Herman van Veen.

Eerste theater-voorstelling Herman van Veen
We beleefden een adembenemende voorstelling van een te gekke jonge performer. Met een ongewone opening van zijn voorstelling zette hij het Sneker publiek volledig op het verkeerde been. In onze prille achttien levensjaren hadden we een dergelijke ontregeling in een voorstelling nog nooit meegemaakt. We wisten niet wat ons overkwam. In een echt theater en dan die stem, die viool, dat prachtige Cohen-liedje, die geweldig muzikanten, die Show en zijn fysieke strapatsen, maken dat we die voorstelling -na bijna vijftig jaar - nog glashelder terug kunnen halen.
Voorwaar, het begin van onze theaterliefde.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel