maandag 23 maart 2015

Nieuw leven dient zich aan.....

Dit blogje van dochter Margarite raak een snaar ergens diep in het universum van mijn ziel. Haar jeugdherinneringen aan wijlen mijn moeder IJmkje en mijn zuster Aagje zijn onuitwisbaar, nederig en buitengewoon barmhartig. Ze zijn ook van een oogverblindende schoonheid. Bij het lezen, pink ik een traan weg van weemoed en geluk. Maar ook van trots! Nieuw leven dient zich aan!
http://margaritesmit.tumblr.com/post/114394650489/rommelmarkt-aan-de-vredehofstraat

INCH ALLAH

Mijn bijdrage aan de Sneeker Middach in Café Vellinga te Sneek. Lees vooral ook het enthousiaste verslag van chroniqueur Henk van der Veer. Fits like a Glove! Met TOP fotos van Jeroen van der KallenEen gedenkwaardige gebeurtenis in woord en beeld: der is gin spat tussen te krijen, ok deur jum Henk en Jeroen!

INCH ALLAH
KORT VERHAAL over DE VEEHANDEL
Het was midden in de jaren zestig van de vorige eeuw. Er heerste nog een forse bedrijvigheid op de Sneker Veemarkt. Een van de grote spelers op het hoofdveld van de Sneker Veehandel waren de Gebroeders Van Smeden uit Franeker. Dit illustere duo was destijds, nagenoeg zonder uitzondering, elke dinsdag op de Veemarkt aanwezig. Zij kochten daar voor hun goedlopende exportslachterij in het naburige Franeker grote hoeveelheden vee op. Een sigarenpeukje op de lippen, petje op en standaard gehuld in een keeki half dichtgeknoopte stofjas, maar bovenal het allerbelangrijkste attribuut: een meer als vuistdikke portefeuille gevuld met waardevolle bankbiljetten zijn de meest in het oog springende uiterlijke kenmerken van deze veehandelaren. Het etablissement “Cafe De Veehandel” aan de Korte Veemarktstraat fungeerde als een mobiele kantoor-unit avant la lettre. Diezelfde locatie speelde later een belangrijke rol tijdens het volgende voorval op een willekeurige veemarkt-dag eerder in die genoemde roemruchte zestiger jaren van de vorige eeuw.Na een buitengewoon lucratieve transactie - nog vroeg in de ochtend- onder het genot van het traditionele bakje koffie in combinatie met een half-smeulende sigaarepeuk tussen boven-en onderlip frequenteerde een van de gedrongen gebroeders Van Smeden, gehuld in de gebruikelijke grijze stofjas het toilet voor - na later bleek - een grote boodschap. Hij kwam vervolgens terug aan de koffietafel. Over zijn gehele lichaam trillend en met een lijkbleek gezicht.  Hij stamelde verbouwereerd en in geheel onsamenhangende woorden, dat zijn volle portefeuille – daarnet in een oogwenk was verdwenen.
Samen met zijn dagelijkse grote boodschap was hij zijn portefeuille, kennelijk door een lichte vorm van onoplettendheid of door ernstige hinder van zijn half dichtgeknoopte stofjas plotseling uit het oog verloren.
Onopgemerkt verdwenen in de diepere krochten van het geavanceerde doortrek-toilet van Sneker Cafe de Veehandel. Na ampel onderling beraad viel onverwijld het besluit, deze diepe beerput letterlijk open te trekken. Onder verscherpt toezicht van - op sensatie beluste omstanders - was de blijdschap van de gebroeders groot, toen na het open breken van de vloeren, vele uren graafwerk met kruiwagens vol modder, het waardevolle voorwerp werd teruggevonden. In een ordentelijke doch buitengewoon smeuïge en geurige staat Een aan zekerheid grenzend vermoeden mijnerzijds is, dat de Franeker gebroeders van diepe opluchting, een klein transparant slokje op de goede afloop hebben genomen.

Ja lieve mensen: “Het kan verkeren….ook in de Veehandel”