donderdag 19 maart 2015

Genadeloos voor AS Monaco

De harde kern van Monaco door Gastblogger Gert Koolmoes Afgelopen week ging ik er eens voor zitten; AS Monaco tegen Arsenal in de achtste finale van de Champions league. Zouden de Gunners nog in staat zijn om de off day in de thuiswedstrijd goed te maken? Diep in mijn hart hoopte ik van wel. Ik heb niet veel met AS Monaco, een club met een poenerig imago met hoofletter P. Arsenal ademt traditie uit, een club met een hart uit een echte voetbalstad. De tune van de Champions League start, de camera zoomt in op de tribunes. The Edge en Bono worden vrijwel meteen gespot. Ze zitten er ietwat verveeld bij. Even later is een vak achter het doel in beeld met een paar rode en witte vlaggen. Bijna alle fans zitten letterlijk op het pluche in Stade Louis II. Geen geur van warme worst, lauw bier en pis , maar een melange van champagne, kaviaar en zoete broodjes. Je kunt het bijna door het scherm heen ruiken. Zou deze club wel een harde kern hebben? Wat voor types zouden dit zijn? Zou de lokale strandstoelenman zijn gebruinde torso in het weekend bekleden met een rood-witte hoodie van Monaco?. Hangt de barman van het casino met een rood-witte sjaal op een koude winterse zaterdagavond in de hekken bij Lille? Is er ooit een stadionverbod uitgedeeld door de prins? Ik betwijfel het…. AS Monaco…. Een kunstmatige club in alle opzichten. Nu hebben ze sinds een aantal jaar ook nog een rijke Russische eigenaar. Ook dat nog zou je bijna zeggen. Toch hebben ze wel een aardige erelijst. Zeven keer kampioen van Frankrijk, finale Champions League gehaald, meerdere keren de Franse beker gewonnen. Veel clubs zouden hiervoor tekenen. Ook de voetballers die het rood-wit gedragen hebben mogen er zijn: Glenn Hoddle, George Weah, Saviola, Radomel Falcao om maar een aantal illustere namen te noemen. Arsène Wenger was er ook nog jarenlang succesvol trainer. De wedstrijd kabbelt ondertussen voort. Op de tribunes is de sfeer ronduit lauw te noemen. Diverse keren wordt ingezoomd op de leden van U2 die er relaxed bijzitten. In de tamme ambiance weet Arsenal zowaar nog twee keer te scoren. De meegereisde aanhang van Arsenal veert op. Zou het wonder dan toch nog gebeuren? Helaas, ondanks een aantal kansen en mede dankzij een prachtige redding van de keeper weet AS Monaco een vroegtijdige uitschakeling te voorkomen. Blije taferelen zijn er op het veld bij spelers en eigenaar. Een mooi slot zou zijn om te zeggen dat het nog lang onrustig bleef in de straten van Monaco. Die kans lijkt echter net zo groot als dat ik de nieuwe prins van Monaco wordt. AS Monaco, het is niks, het was niks en het zal nooit wat wurre…..