Doorgaan naar hoofdcontent

Met de A.V.R.O. in Hindeloopen 1950

Heerenveense Courier 5 augustus 1950

Met de A.V.R.O. in Hindeloopen


Gerke Mulder
Hindeloopen, de aanstonds feestende stad in Frieslands uiterste Zuidwesten, heeft deze week niet over gebrek aan belangstelling te klagen gehad, Toen we gisteren, Vrijdag, in de kleurige toonkamer van de fa. Roosjen waar allerlei nieuw-oud Hylper meubilair tot kopen lokt, de laatste bladzijden van het trouw bijgehouden gastenboek doorbladerden, dachten we een ogenblik, dat U.N.O. een geheime vergadering had gehouden in Frieslands elfde stede. Het wemelde namelijk van buitenlandse persoons- en plaatsnamen, waarvan Tel Aviv zeker wel de verste was. Toen we echter tevergeefs de naam Malik zochten moesten we wel aannemen, dat een invasie van ander karakter Hindeloopen had aangedaan en dat bleek ook het geval te zijn. De namen behoorden n.l. toe aan een 150-tal studenten in de rechtsgeleerdheid die ter gelegenheid van een internationaal congres ook Friesland hadden aangedaan.

Gisteren beleefde het stedeke een tweede invasie, maar dit bestond uit een hesl wat kleiner aantal personen en wel geteld twee grijze auto's zij het dat de ene, die de letters NRU droeg, wel een zeer formidabele wagen was. U hebt het natuurlijk al begrepen: de radio was naar Hindeloopen gekomen en wel in de vorm van een geluidswagen van de Radio Unie en een reportageauto van de AVRO, die de bekende reporter drs. Jonker en de heer Post, redacteur van de Radiobode, naar de 725-jarige had gebracht. In Hilversum had men ook van de grote plannen gehoord die er in Hylpen bestaan en men kwam nu opnamen maken die bestemd waren voor een speciaal geschreven klankbeeld, getiteld: De elfde der steden, dat Donderdag 17 Augustus 's avonds om 7 uur „de lucht ingaat" om het met 'n radio-term te zeggen. De uitzending zal om 7.25 geëindigd zijn. Vijf en twintig minuten lijkt lang, maar in Hindeloopen bleek de „stuff" zo rijk voorhanden, dat er 6 platen werden volgedraaid. Natuurlijk wordt daaruit in de studio het beste uitgekozen en dat krijgt dan een plaatsje in het tekstschema dat aan het klankbeeld ten grondslag ligt.

Hindeloopen liet zich van zijn beste zijde zien. De buien waren overgedreven en er stond een frisse bries uit zee die de lucht schóonveegde, de drogende netten in de haven deed bollen en de weg vrijmaakte voor een tintelend zonnetje dat grote stukken licht over de schoongewassen huisjes wierp.
De hoge toren van stropakken die op de Niëste stond opgestapeld, bestemd voor het achter het stadhuis gelegen feestterrein, blonk als goud en een blank jacht met Hollandse vakantiegangers in de „Dyksfaet" straalde van het licht. Zoals de natuur was, zo waren de mensen. Burgemeester Stallinga, hoewel ongesteld en op dokters advies „rustig thuis", liet geen verstek gaan en hield in de gezellige ambtskamer een praatje over de aanstaande feestelijkheden. Met gerechtigde trots kon hij vertellen, hoe heel Hylpen meeleeft en meewerkt. Schilders en timmerlui verven en hameren 's avonds prodeo aan coulissen en Bühne, avond aan avond wordt er gerepeteerd om in het openluchtspel De stad onzer vaderen, dat Abe Brouwer heeft geschreven, de glans van het oude Hindeloopen vier avonden lang nog eens in al zijn grootheid te doen herleven. Abe zelf kwam ook voor de microfoon. Attente commissieleden hadden hem opgeroepen en zo kon hij vertellen, hoe zijn stuk tot stand kwam en wat het inhoudt een grootse revue van het oud-stedelijke leven, wording, bloei en ook de tragiek van het afsterven, maar toch culminerend in de pronk en het stijlvolle leven der Gouden Eeuw. Een stuk waarin de moderne tijd telkens even spreekt in de kleurige figuren van de Leugenbank-filosofen die tussen de historische scènes hun woordje spreken. Ondanks de Hollandse naam is het stuk in het Fries geschreven, zij het met een verdienstelijke Hollandse proloog en toelichtende lussenteksten. Deze proloog wordt gesproken door de Ned. Herv. predikant, waaruit men ziet dat werkelijk de hele stadsgemeenschap (naar Dievers voorbeeld) meedoet. Hindeloopen kranig Stedelijk Muziekkorps begeleidt en speelt de door directeur De Boer bij het spel geschreven muziek.

„Abe", die ook de regie van het stuk voert, kreeg intussen nog gelegenheid in een korte historische scène die het klankbeeld bevat, de rol van de 17de eeuwse waard van „De Zwaan" te vervullen, wat hem in de tot gelagkamer gemetamorfoseerde werkplaats van de fa. Roosjen maar glad afging!
Daar verscheen ook Gerke Mulder, kapitein van de reddingboot C. A. den Tex, die er rond voor uitkwam, dat hij graag wou opschieten, omdat hij zijn middagslaapje niet graag miste. Tot zover

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel