Doorgaan naar hoofdcontent

Geen Parapluie voor het Rosenberg Trio

Nousche
foto Eimers Guitars
Vanmiddag zat held Stochelo, nederig en bescheiden - met zijn maten Nonny (een dijk op contra-bas) en Nousche (de slaggitarist met een staaldraad in zijn arm) - op het podium van het Sneker Theater. Het Rosenberg Trio raakte daar letterlijk van de regen in de drup. Met name één van de gasten van het trio, violist Christiaan van Hemert werd spatnat. Hij merkte de lekkage - vlak naast hem op het podium, geroutineerd en zijdelings op. Het publiek zag dat ook, maar dat kon het enthousiasme van de goedlachse zangeres Sam Pari niet deren. Raindrops keep falling on my Head stond vandaag echt niet op haar setlist. Twee uurtjes kijken en luisteren naar het Rosenberg Trio c.s. Beulen van muzikanten! Hard aan het werk!
Met onder anderen geweldig mooie nieuwe parels uit het Django Reinhardt's swing repertoire. In de drie stukken gespeeld op basis van de originele Django Reinhardt en Stéphane Grappelli arrangementen etaleerde frontman gitarist Stochelo zijn uitzonderlijke klasse. Violist Christiaan van Hemert wekte buitengewoon kundig de klanken van the late great Grappelli tot leven.  Hij riep het beeld bij mij op, van een echte Stehgeiger. Stochelo staat als gitarist op werkelijk eenzame hoogte. Hij deed mij denken aan het voetbal-fenomeen Messie. Die statuur! Zijn brede glimlach vond ik prachtige lichaamstaal, toen zangeres Sam Pari in een tussenzin It's a real Gypsy Song, haar volgende nummer aankondigde. Zo glimlacht Harm Rozenberg ook als het over de Sneker Waterpoort gaat of zoals dichter Henk van der Veer één van zijn gedichten in het Snekers voordraagt. Ontroerend is dat!

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel