zondag 30 november 2014

De voor/tegen van Henk Doevendans

Henk Doevendans, alias De Opregte Sneker
In vijf minuten vijf voors en tegens; het lijkt wel politiek….
Dit is alweer de vierde aflevering van een nieuwe zondagse rubriek op dit weblog. Deze rubriek genaamd: Voor en Tegen zit heel simpel in elkaar. Mensen schetsen in vijf minuten hun zelfportret. Dit doen ze door eerst op te sommen waar ze van houden én daarna waar ze een hekel aan hebben.
Vandaag de voor/tegen bijdrage van Henk Doevendans. Voormalig journalist/presentator bij Omròp Fryslân en later zelfstandig publicist/journalist. Op 3 augustus 2014 zette deze telg uit het roemrijke Sneker geslacht Doevendans zijn veel gelezen digitale medium de Sneker Internetkrant op zwart. Hij blies vervolgens - bij het bereiken van zijn pensioengerechtigde leeftijd - zijn sluimerende (journalistieke) weblog De Opregte Sneker een opnieuw leven in. Mijn verzoek wekt in eerste instantie een lichte verbazing bij hem op......
Beschrijf eens in vijf minuten tijd vijf dingen waar je voor en vijf waar je tegen bent. Met dat verzoek moet je het maar doen. Dat betekent dat je per minuut twee 'kwesties' moet behandelen. Uit mijn radio-ervaring weet ik dat drie regels ongeveer een halve minuut tijd vragen.
Begin met het positieve, bij het negatieve kom je toch altijd wel uit, zal de redacteur van deze rubriek geredeneerd hebben. Dat is een goed iets: positief in het leven staan. Jezelf niet in de put praten. Oog hebben voor de ander is ook positief.

Medemenselijkheid dus: 
Wanneer iemand een beroep op je doet, geen smoesjes bedenken om er onderuit te komen. Nee zeggen mag altijd, maar dan ook duidelijk en met redenen omkleed. Gewoon eerlijk dus.
Eerlijk zijn is dus een basis in relaties en in de communicatie. Communicatie is/was mijn vakgebied. Nog te vaak zie ik reclame op televisie of in de gedrukte media waar ik met mijn klompen van aanvoel dat het niet klopt. Dat de werkelijkheid die geschilderd wordt, in werkelijkheid anders is. 

Voor je mening uit kunnen komen:
Je kunt dingen achter de kiezen houden omdat je de kool en de geit wilt sparen, maar dat gaat uiteindelijk aan je knagen. De ander merkt heus wel dat je anders reageert dan je echt wil. Laten we kaar de ruimte blijven geven om dat te doen. Maar wees niet populistisch. Raas niet 'minder, minder, minder' of 'ik en met mij velen vinden dat…'.

In gesprek blijven met elkaar:
In mijn 'bestuursbaantjes' heb ik gemerkt dat je het best met elkaar oneens kunt zijn, maar dat je wel met elkaar in gesprek moet blijven. Anders kom je nooit ergens en gaat het vertrouwen in elkaar verloren. Maar er moet wel eens een einde komen aan al dat polderen, aan het proberen het met elkaar eens te worden. Zonder dat het als opjagen wordt ervaren. 

En dat is mijn eerste 'tegen'opjagen:
'dou must niet su drieve' zoals mijn vader zaliger wel eens zei, daar kan ik niet goed tegen. Goed, onder tijdsdruk kan best iets goeds ontstaan vooral als tegen een deadline aan gewerkt moet worden. Maar aan de andere kant, het is niet goed voor je gemoedsrust en onder tijdsdruk worden nog wel eens verkeerde beslissingen genomen.

De tweede'tegen'is hiermee ook al genoemd:de deadline.
Waarom moeten we zo vaak iets voor een bepaalde tijdstip ingeleverd hebben? Er zijn natuurlijk zaken waar ik mij zo'n eindmoment kan voorstellen, maar soms heb ik het idee dat onder andere overheden met een deadline dingen willen forceren.

Forceren is dus mijn 'derde' tegen.

Neem het windmolenpark dat in het IJsselmeer bij Makkum moet komen. De provincie forceert dat door de zaken op scherp te stellen, doet dat om de tegenstanders te overrulen. Zelfs gedeputeerde Sietske Poepjes uit Makkum is voor plaatsing bij haar dorp. Op mijn blog de Opregte Sneeker heb ik haar ervan 'verdacht' zo alle schijn van dorpisme te willen vermijden.

Dorpisme: 
Als vierde negativiteit. 
In de gemeenteraad wordt het niet expliciet gezegd, maar in de wandelgangen van het bestuurscollege van de gemeente Súdwest-Fryslân merk je dat er in verschillende fracties nog een anti-Sneek gevoel heerst. Zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk, zei Calimero altijd. Een onterecht minderwaardigheidsgevoel van welke partij dan ooit.

Minderwaardigheid:

Als vijfde en laatste van dit rijtje. Waarom zou je je minderwaardig moeten voelen. Niet alleen in de politiek maar ook in de gemeenschap (die we met zijn allen vormen) hebben alle mensen sterke en zwakke punten, laten we dat toch alstublieft van elkaar respecteren.