maandag 24 november 2014

Het blijft een spel, met zo'n Hylper naam

'What's in a name' zei Shakespeare. Mijn naam is Anske,  genoemd naar mijn Âte (grootvader) Deze naam heb ik ook verspijkerd in de naam van mijn weblog. Anske betekent Adelaar, God is genadig. Een dijk van een Friese naam met een geweldige betekenis, vind ikzelf. Ik ben trots op mijn naam en als ik koketteer, zeg ik zonder met de ogen te knipperen, dat het een echte Hylper naam is. Vorige week was ik in het Antonius Ziekenhuis. Ik meldde me aan bij de receptie van de specialist. "U kunt plaatsnemen op de stoeltjes nabij kamer zes". Na een poosje te hebben gewacht - er ligt daar om de tijd te doden, een uitstekend muziek magazine in de patiënten-leesmap - riep de dienstdoende assistente: "Mevrouw Smit U kunt de spreekkamer binnenkomen" Ze keek me aan en verontschuldigde zich wat ongemakkelijk. Ik lachte naar haar. Omdat dit "The Story of my Life" is, of althans één daarvan heb ik om een beetje overeind te blijven in voorkomende gevallen, mijn (standaard) tekst paraat.
Ik vroeg aan haar: "Ken je de Johnny Cash song A Boy Named Sue?" Ze keek me aan, knikte en lachte terug. Dat was vorige week bij de oogarts.
Om een lang verhaal kort te maken. Vanmorgen zat ik opnieuw in diezelfde wachtruimte. Nu een poosje opende de assistentie de deur van de spreekkamer. Ze riep mijn naam: "U kunt binnenkomen, Mevrouw Smit!"....Het was een andere assistente als vorige week, net zo aardig, net zo mooi, maar anders!
U kunt mijn openingstekst wel raden....