zaterdag 22 februari 2014

The House of the Setting Sun

Deze foto kreeg ik toegezonden van Frits Zweed uit Hindeloopen. "Achter op de foto's staat gedrukt 22.3.68 , wij noemden ons huis The House of the Setting Sun. Prachtige tijd!" aldus Frits.
Sixtier kan ik het echt niet maken, vrienden. Dit beeld roept buitengewoon nostalgische herinneringen bij mij op. Een deel van de Hylper jeugd had deze onbewoonbaar verklaarde woning destijds  - voordat de sloopkogel er aan te pas kwam - een tijdje in gebruik als z.g. clubhuis. 
De oude woning lag naast de Dijk. Het interieur was tot op het bot afgekloven en nagenoeg geheel zwart geverfd, De plafonds hingen vol met visnetten. Er stond een enorme paal in het midden, die afkomstig was van een remmingswerk uit de Hylper Haiven.
Geen elektriciteit (later afgetapt) en ook geen leidingwater. De verlichting bestond uit Gouda kaarsen, Verkade waxine lichtjes en oude op petroleum brandende stormlampen,  's Winters stookten we in de kachel, sloophout direct afkomstig uit de woning.
Van enig toezicht heb ik nooit iets gemerkt. Was ook niet nodig! De sfeer was altijd buitengewoon gezellig. Peace was the Message! Ook omdat de mooiste meisjes uit de wijde omgeving van Hylpen het een buitengewoon aantrekkelijke locatie vonden. Geen wanklank, al hadden sommige ouwelui er toen misschien wel eens andere gedachten over!  We waren een soort autonoom en zelfsturend team. "We had the time of our Lives." 
We rookten zware shag van Van Nelle en dronken.... Ook muzieksmaak hadden we zeker! Uit die ene speaker van dat plastic Phillips pick-upje klonk: Them, Cuby and the Blizzards, John Mayall and the Bluesbreakers, The Moody Blues, Rolling Stones, Champion Jack Dupree. Muddy Waters, noem maar op. Het leek een soort "keet" avant la lettre. Toen was geluk, heel gewoon......

Op de vensterbank van The House of the setting Sun.
zit Frits Zweed en uit het raam hangt Anske Smit.
Toepasselijke titel voor een pand vanwege de dreigende sloop.

Frits Zweed encore en verder staande op de vensterbank van het smalle raam: Gouke Amsterdam.

Dassentunnel

Zo nu en dan blog ik nog over onderwerpen die te maken hebben met de epiloog van mijn carriere. 
Hierbij een impressie over een onderzoekje naar de effectiviteit van een faunavoorziening i.c. een dassentunnel. Smalltalk, maar toch......
Wegen of andere obstakels, die de soms eeuwenoude wissels van kleine dieren (haarwild) verstoren worden volgens plan nagenoeg allemaal voorzien van faunatunnels. Sceptici zeuren altijd over de effectiviteit van de z.g. dassentunnels. Vaak slaan ze door hun onvervalste domheid de plank finaal  mis, maar dat terzijde.
Om zeker te zijn van de effectiviteit van de dassentunnel nabij Sint Nicolaasga hebben mijn collega Sies Krap en ik onlangs een onderzoekje ingesteld.
Het resultaat was zoals verwacht: positief! Als je goed naar de foto's kijkt, kun je zien, dat deze tunnel "belopen" is....

Ingang zuid zijde

Ingang Noord zijde 1

Ingang Noordzijde 2

Ingang Noordzijde 3

Controle verdeel put van zwarte kunststof


Controle verdeelput. Bovenin een buis om eventueel overtollig condenswater weg te pompen.

Inkijk 1 Verdeelpunt, rechts zit de buis, die onder de weg door loopt

Inkijk 2 verdeelpunt
Rechts zit de buis, die onder de weg door loopt