Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit januari 28, 2014 weergeven

Oostende. Een gedicht van Hugo Claus

Soms wordt je overmeesterd door een vers. Dit bijvoorbeeld.
Een vers over Oostende, de historische kustplaats van zovelen, maar ook van de Belgische schrijver/dichter/toneelschrijver/filmmaker Hugo Claus en van misschien wel 's wereld beste Amerikaanse soulzanger Marvin Gaye die er in een (donkere) periode van zijn leven woonde.

Oostende

Daar is mijn bestaan begonnen te vergaan.
Negentien was ik, ik sliep
In het Hôtel de Londres op het hoogste verdiep.
De mailboot voer onder mijn raam.
Elke nacht leverde de stad zich over aan
De golven.

Negentien was ik, ik speelde kaart
Met de vissers van de IJslandvaart.
Zij kwamen uit de Grote Koude,
Hun oren en wimpers vol zout, en
beten in hompen rauw
Varkensvlees.
Ach, het geklik van dobbelstenen. In die tijd
Van vogelpik en pietjesbak won ik altijd.

Daarna bij dageraad langs de kathedraal,
Dat stenen spinsel van vrees,
Langs de verlaten dijk, het Kursaal.
De nachtcafés
Met de hologige croupiers,
De bankroete bankiers,
Engelse meisjes met tb…