Doorgaan naar hoofdcontent

DUW werkers, mannen met laarzen, uit een andere tijd.


Het gebied Stoenckherne
In mijn beleving heb ik nog een een staartje van de z.g. werkverschaffing tijd meegemaakt. Eind jaren vijftig van de vorige eeuw.
In het gebied de Stoenckherne, achter de zeedijk nabij het Dikhûsjen in Hylpen, lag eind vijftiger jaren nog een onontgonnen kavel. Het betrof een stuk woeste buitendijkse kweldergrond als overblijfsel van de voormalige Zuiderzee. De Dienst Uitvoering Werken (DUW) die verantwoordelijk was voor de uitvoering van de werkverschaffingsprojecten, liet dit stuk grond door de Heidemij in cultuur brengen. Ik herinner mij, dat er een rails met een lorry door het gebied reed om de zwarte grond mee te verplaatsen. Nieuwe waterlopen, greppels, rasters, duikers en stuwen werden door lokale arbeiders afkomstig uit de kaartenbak van het arbeidsbureau, als werkverschaffing aangelegd. Boeren kregen het land daarna in gebruik als grasland. Deze noeste grondwerkers dronken altijd gezamenlijk 's morgens koffie en 's middags thee in zo'n karakteristieke schaftkeet. Die keet was gemaakt van groen geschilderde houten rabat-schroten met een raampje, een deur en een rond gebogen dak.
Natuurlijk hadden wij als kleine Hylper scharrelkinderen in de jaren vijftig deze volwassene-activiteiten op onze tochten in het buitengebied allang in het vizier. Geen sterveling had toen ooit gehoord van peuterspeelzaal, kleuterschool of kinderopvang. Het ontbreken van deze fenomenen zie ik als basis voor mijn zorgeloze jeugd, het fundament van mijn latere leven! Op één van onze scharreltochten kwamen we al spelend kregen wij in het veld deze DUW op de korrel. Mannen met petten. Ze zaten allemaal bij elkaar voor de schaftkeet in de luwte van een droge schrale voorjaarswind. Genietend van een bescheiden maartse zonnetje Ze keken voor zich uit, zwegen, dronken koffie en schransten hun broodtrommel leeg.
Mijn oog viel op één van hen. Pieter, de opzichter. Een schrale man, al een beetje op leeftijd. Alpino pet, rubber laarzen, verschoten blauwe overall, bruin manchester jasje en een rode zakdoek om zijn hals geknoopt. Hij had in zijn blauwe emaillen broodtrommel, naast een onmetelijke grote stapel bruine boterhammen, een groot stuk bruine kantkoek.
Mijn tienjarige bolle wangen ontploften toen DUW-opzichter Bjinse, na zijn eerste gretige hap in die, besuikerde bruine stroperige kantkoek-massa, achteloos weer uit zijn mond trok.
Een onbeschrijfelijk moment voltrok zich: zijn prothese, de onderkaak van zijn kunstgebit werd uit zijn mond gesleurd. Die hechte zich als een palinghaak in de overgebleven taaie kantkoek.
Zo'n verbouwereerde tandeloze mombakkes van die DUW opzichter blijft je een mensenleven bij....



Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel