Doorgaan naar hoofdcontent

Een dagje Spannende Motregen

Gisteren bezocht ik in Hoorn een grote platenbeurs. Het motregende zachtjes. Op zich een bijzondere gebeurtenis in een zomer met boordevol nieuwe en onheilspellende digitale ontwikkelingen.
Een wenslijstje met real music in mijn Levi's 501 Red Tab Five Pocket. Dat maakte de zoektocht nog spannender. Het wakkerde een latente hebzucht in mij aan. Met buitengewoon genoegen overigens. Daar vond ik o.a. LP Lookin'Ahead van The Buffoons. Door het RTL programma On The Road van Johan Derksen raakte ik onlangs opnieuw onder de indruk van dit Enschedese bandje uit de Sixties. Van die kopstem van Ely van Tongeren krijg ik nog steeds kippenvel.
Een close harmony groep a la The Beach Boys. Bandleden met een buitengewoon verbluffende zangkwaliteit. Prachtig bij elkaar passend geluid. Ik zag ze vroeger in 1967 een hele avond spelen in het Parochiehuis van Bakhuizen. Jammer genoeg is dit etablissement later, zoals in zovele dorpen omgevormd tot een multifunctioneel centrum (MFC). Deze omvorming leidde o.a. de teloorgang in van een breder cultureel besef op het platteland. Mainstream werd keukenmeester. Gelukkig hebben we nu Het Bolwerk en Theater Sneek om deze omissie weer enigszins glad te strijken. Verder kocht ik  de Musthave Elpee  "Tommy" de rock-opera van The Who. Die ontbrak nog in mijn platen bak....
Boodschappenlijstje erbij. Zit ie der tussen...?
This Pic was taken by Henri Westra

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel