zaterdag 12 oktober 2013

Adieu VPRO

Eigenlijk heb ik de smoor in. Dat zit zo. Ik ben al meer dan twee-en-veertig jaar lid/abonnee van de VPRO gids. Daarvoor waren mijn ouders, vanuit hun vrijzinnig protestantse levensovertuiging al decennia bewust lid van hun Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep.
Het sprak voor zich, dat ik in die traditie voort zou gaan. Dat geschiedde zowaar! Gedurende mijn lange lidmaatschap heb ik taal noch teken van onze radio en tv makers organisatie gehoord. Altijd trouw het abonnement betaald. Een soort stil sponsorschap. Ik had de achterliggende gedachte, dat het belangrijk en waardevol was,  dat het VPRO beeld en geluid in de samenleving naar voren wordt gebracht. Ik vond dat lange tijd, invloedrijker en belangrijker, dan een lidmaatschap van een politieke partij. Momenteel voert de VPRO voortdurend campagne voor nieuwe leden. Een paar sneue redacteuren vullen een soort van campagnekrant, die als bijlage is gevoegd bij de wekelijkse VPRO gids. Zogenaamde BN-ers uit de C klasse gaan bij wijze van bonus/attractie bij nieuwe leden op bezoek. De ongein bij het winnen van een sjaal wordt bij het oplossen van een rebus hierbij tot eigen gotspe verheven.
Er zijn 20.000 trouwe en loyale VPRO-leden waarvan men de inschrijvingsdatum van voor 1974 niet meer kan herleiden. Dat komt door een rammelde ledenadministratie in het verre verleden. Lange tijd bij de VPRO over het hoofd gezien, kennelijk. Saillant detail: mijn lidmaatschap dateert vanaf 1972.
Zelfs de kleinste geste als attentie voor deze groep zou al in de papieren lopen, aldus de jongens en meisjes in de VPRO gids (week 41)
Ik kan zo'n VIP behandeling van de VPRO echt niet langer verdragen... Teiltje! Na twee en veertig jaar lijkt het mij verstandig de relatie met de VPRO verbreken...Adieu.