vrijdag 11 oktober 2013

Kutnijd op de Sloopkogel

Op haar Facebookpagina lees ik vandaag een column van dochter M.  Die gaat over Feminisme. Normaliter op dit weblog geen gangbaar onderwerp en op bijzonder gespannen voet met de begrippen persoonlijk en privé, maar is qua inhoud en schrijfstijl voor dagelijkse Facebookbegrippen de verdieping ver voorbij. Zij scoort om in voetbaltermen te blijven met de buitenkant van haar linkerbeen in de rechter bovenhoek, haar punt.  Juist daarom vind ik haar column kneiter-goed! Het slot van haar stukje draagt een universeel karakter, waarbij ik vlagen van een soort van opvoeding in terug zie.
Behoudens dat het begrip kutnijd mij persoonlijk volstrekt onbekend voorkomt.....Onderstaand het stukje.
Feminisme, ik vind het een moeilijk begrip. Toen ik opgroeide associeerde ik het met Cisca Dresselhuis en haar blad Opzij. Dat blad had het item 'langs de feministische meetlat' en dat vond ik onzin. Want dan ging iedere politicus natuurlijk sociaal wenselijk antwoord zitten geven om de stemmen van de lezeressen te winnen. Het blad was voor mij meer een persiflage dan een pamflet, maar dat kan aan mijn leeftijd hebben gelegen. 
Sinds een aantal weken denk ik veel na over de term feminisme en vooral hoe ik mezelf hiertoe moet verhouden. Ik vind gelijkheid op alle fronten belangrijk. Ik erger me wanneer er op de werkvloer op denigrerende wijze onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen en dat wanneer een vrouw daar een harde grap overheen maakt ze zich moet gedragen. Ik erger me wanneer vrouwen voor hoer worden uitgemaakt. Ik erger me wanneer vrouwen worden weggezet als hysterisch, terwijl ze vanuit hun hart een punt probeer te maken. We zijn er dus niet klaar mee.  Maar de discussie en de veranderingen zijn complex. 
Miley Cyrus gaat in haar videoclip naakt op een sloopkogel door een foamboard wandje heen en op deze manier laat zij zien dat ze vrij, maar dan ook echt  vrij, is van wat een ander van haar vindt, zegt ze zelf. Sinead O' Connor reageert hier op door te beweren dat Miley uitgebuit wordt en er onmiddellijk mee moet stoppen. Dit roept een hoop haat en nijd op richting beide zangeressen en ondertussen verkoopt Miley heel veel plaatjes. Sinead's zorgen komen dus niet bij de koper terecht. Jammer want ze heeft een punt. Miley moet ook kunnen doen wat ze wil, maar hier wellicht net iets langer over nadenken. En het eens bespreken met haar peetmoeder Dolly Parton. Die had waarschijnlijk in dit geval 'a rhinestone suit' geadviseerd. 

Nu heb ik overal een mening over, maar ik ben niet echt een 'op de barricade' type. Ik moet het dus niet van de Pussy Riot -achtige acties hebben als ik mijn punt wil overbrengen. Dat past niet bij mij. Maar hoe dan wel?  Een goede vriendin vertelde me dat vrouwen op de wereld 70% van alle arbeid verrichten en maar 10% van al het bezit hebben. De percentages kloppen waarschijnlijk niet maar het laat in ieder geval een scheve verhouding zien. Dat moet anders en ik denk dat daar nu juist het ware feminisme in schuilt. Veranderingen teweeg brengen die de wereld verbeteren. Ver weg en dichtbij. Een rolmodel kiezen en een rolmodel zijn. Verbinden en niet verbreken. Geen kutnijd (zo noemen we voor het gemak maar even afgunst onder vrouwen) maar erkennen dat wij elkaar nodig hebben (mannen en vrouwen). Om van te leren en verder te komen. En dan te bedenken dat ik ' Women who run with wolves' nog niet eens gelezen heb. Misschien moet ik dan toch eens met Cisca gaan praten? (Margarite Smit)