donderdag 15 augustus 2013

De Commensaal van Jikke

fragment uit een eerder blog

[...] Tussentijds heb ik nog wel even een praatje gemaakt met de heer Albert Schurer. Albert is geruime tijd oud-medewerker van Lankhorst Touwfabrieken NV en kon zich de heer Jan Korlvinke, intensief praktiserend zevende dag adventist en langdurige kamerhuurder  (Kamer in het gedeelte van de stadsboerderij, achter de Herberg) van Jikke Ozinga nog heel goed herinneren. Sterker nog,.... Albert is zelfs naar de begrafenis van de heer Korlvinke geweest. Dat was in Amersfoort, vertelt Albert.
Eerder was daar in Amersfoort een landelijk bejaardenoord speciaal neergezet voor leden van deze geloofsgemeenschap. Een soort Rosa Spierhuis, zoals in Amsterdam voor acteurs en actrices, maar dan voor zevende dags adventisten  Hier heeft Albert, de heer Korlvinke in zijn eentje, toen - met een busje van nv Lankhorst Touwfabrieken - vanuit Sneek, naartoe gebracht. In die nieuwe woonomgeving in Amersfoort was Korlvinke op dat moment zowat de enige bewoner. ' t wachten was op nog meer bejaarde adventisten om zo centraal te huisvesten. Albert zei: "t begrote mij de toanen ut, toen'k 's avonds weer terug naar Sneek ging en hij daar toen alleen achter blieve moest". Korlvinke wilde namelijk dolgraag bij Jikke blijven wonen. Hij had het daar prima naar zijn zin. Maar hij stond onder sociale druk van die zevende dags adventisten omdat kennelijk dat bejaardenoord vol moest. Jikke zei: "Je beslisse toch zelf wer je woane wille" waarop haar commensaal Korlvinke met geaffecteerde, ietwat hoge deftige stem antwoordde: "Mevrouw Ozinga, ik kan dit niet pertinent niet weigeren, De druk van mijn geloofsgenoten is hoog om het tehuisvol te krijgen" ! Later toen Korl (oh ja, zo noemden wij hem bij Lankhorst) was overleden, hebben Pietie van der Horst, Albert Schurer Jan Posthumus (ex collega's LTS) ) en Jikke Ozinga, ex hospita, op zijn begrafenis de laatste eer aan Korl bewezen. Ook weer in een busje van Lankhorst naar de uitvaart toe. Daar aangekomen wilde Jikke onverwijld en stante pede een onderhoud met de leiding van dat Bejaardenhuis, om kennelijke zaken uit het verleden alsnog nog even recht te zetten. "Se hewwe mij Korlvinke afnomen" sprak ze op gedecideerde toon.
Na de begrafenis heeft dit illustere gezelschap, onderweg en voordat de terugweg naar Sneek werd aanvaard, nog een hapje gegeten. Binnengekomen in het horeca-etablissement verklaarde Jikke: "vanaf nou hef ik de leiding en doen jum wat ik zeg!" waarna ze haar beurs uit haar zwarte handtasje haalde! Daarmee, demonstratief haar bedoeling onderstrepend, deponeerde zij haar portemonnee in het midden van het - met een wit damasten tafellaken - gedekte tafelblad