Doorgaan naar hoofdcontent

The Unchained Melody of Django.

Ik heb mij gisteravond tijdens de Sneker Filmwinter bolle wangen gelachen om het extreme geweld in de nieuwe film van Quentin Tarantino "Django
(The D is silent) Unchained" Een (geweld)ige film met exclusieve personages/karakters, meesterlijk gespeeld door prachtige acteurs , mooi gemaakte beelden met dito geluid, maar bovenal met een  mixage prachtige (bestaande) muziek.
Op Spotify staat deze muziek al keurig voor je gerangschikt
Het geweld in het verhaal is ver over de top. Er zitten in de film en bij de personages duidelijke verwijzingen naar het middeleeuwse verhaal van  Brunhilde van Austrasië. Maar ook herkende ik de fabel van de la Fonteine de Raaf en de Vos. Mooipraters, die elke situatie naar hun hand kunnen zetten. Gasten met een strakke ponem, zonder met de ogen te knipperen. Dat is de illusie van film's die ik er graag in zie. Tarantino is daar een heer-en-meester in.
Hij laat je in deze film "Django Unchained" - buitengewoon gastvrij - vrijwillig op de stoel van je eigen primaire emotie plaatsnemen. Hij voert je mee of liever gezegd hij voert je op, om je er vervolgens met boter en suiker in te laten gaan.
Je moet dat bizarre geweld zoals te doen gebruikelijk in films van QT wel even kunnen relativeren.
Anders heb je bij dergelijke films helemaal niks te zoeken. Maar dat deed je natuurlijk allang bij (kennelijk) onschuldige scènes in bijvoorbeeld de Drie Musketiers.
Sommige beelden zijn lachwekkend overdreven. Ze gaan de werkelijkheid van het dagelijkse leven vaak ver te boven. Bedenk dat altijd! Mooie film...voor stabiele mensen! Voor wie Tarantino allemaal teveel is, zijn er gelukkig altijd nog de Cartoons van Tom & Jerry. Ook  gouden!

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel