Doorgaan naar hoofdcontent

Hier is Adriaan van Dis

De Wandelaar is nu exclusief
Het magistrale werk van beeldend kunstenaar Gerrit Terpstra uit Heech in het Atrium, het Centrum voor de Kunsten van het Sneker Kwartier was jongstleden maandagvond het decor voor schrijver en tv-persoonlijkheid Adriaan van Dis.
De Stichting Literaire Activiteiten Sneek (LAS) had hem uitgenodigd voor een optreden. De LAS beloonde Van Dis als wederdienst met een bomvolle tribune. Van Dis had er duidelijk zin in, dat merkte ik al aan het begin van de avond. Hij roemde de sfeervolle ambiance in het Atrium en het prachtige nieuwe Theater aan de overkant aan de Westersingel. Hij stelde zich uiterst behulpzaam op voor de in de zaal aanwezige tolk. De gedichten in het zuidafrikaans - mogelijk lastig te tolken tijdens de voorstelling - stelde hij van tevoren, persoonlijk beschikbaar. Verder verzon hij terplaatse het verhaal van een waarzegster uit Sneek, die hem -zo bleek later - totaal op het verkeerde been had gezet. De rode draad in zijn verhaal zijn de vele ijkpunten, die zijn leven veranderden of er op zijn minst een andere wendig aan gaven. Hier ging hij vanavond dieper op in. Eigenlijk de brede basis voor zijn literatuur. De invloed van het indische leven in zijn jeugd, de vele verhuizingen, de spiegeling aan zijn vader en zijn moeder, Zuid Afika, Parijs en de Banlieux, de verbinding met de betekenis van talen en letteren, zuidafrikaanse dichter Breitenbach eva. Belevenissen, bespiegelingen, meningen, feiten analyses en emoties die hij met de snelheid van een galloperend paard in woorden samensmolt en verpakte in een doos met humor en een serieuze ondertoon.
Hij debiteerde achteloos nog een loupezuivere analyse over onze multiculturele samenleving.
Van Dis is een erudite man. Een man met vele vaardigheden. Dat blijkt vanavond uit alles! Niet alleen een geboren schrijver, maar ook een geboren verteller, bespraakt met een bijzonder welluidend en karakteristiek stemgeluid. Hij heeft het ultieme vermogen, om zijn toehoorders, zijn onnavolgbare beelden in hun eigen hoofd te laten afspelen. Daar heb je absoluut geen plasma TV voor nodig...Baie,baie dankie Adriaan. Ek waardeer dit opreg.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.