Doorgaan naar hoofdcontent

Privebericht uit WOII

Ate Jan van der Kooij (sr)
Onderstaand briefje schreef mijn Ate, (Opa) Jan van der Kooij uit Hindeloopen op 24 november 1943 aan zijn zoon Marten van der Kooij te Amsterdam (mijn oom, broer van mijn moeder) naar aanleiding van de geboorte van zijn kleinkind Jan van der Kooij op 19 november 1943. Dat was gedurende WOII. Hij gaat daarbij ook in op de levensomstandigheden van hem en zijn familie in Hylpen. (Hindeloopen)


Beste Kinderen,
Ik hoor van Aagje dat het bij jullui best in orde is, darom zal ik je nou maar filiceteeren. 't Is met Trijn best, en een flinke jongen zegt Aagje. Nu ik wensch je daarom maar dubbel geluk hoor en Gods zegen in de toekomst. We maken het naar omstandigheden ook heel goed. Douwe is nu tabaksplanter en kerver en sigarettenmaker, dus hij heeft nu ook een goed bestaan. Elke dag een of twee liter zoertermelk, brood genoeg en aardappels en groente en wanneer 't hem aan boter ontbreekt, dan ruilt hij maar met tabak en de snoekbaars niet te vergeten. De vangst is echter het heele jaar zeer schraal. Aan kleeren hebben we beiden vooreerst ook geen gebrek. 't ergste was de vorige week dat mijn stopnaald brak in heel Hindeloopen was er geen meer te krijgen, doch nu heb ik alweer twee, een van Dieuwke en een van een boerevrouw. Je moet echter niet meenen dat het op het land overal zoo is als bij ons. Je moet hier net als overal wat hebben te ruilen, doch heb je dat niet dan kom je op de koffie.
Nu kinderen de beste wenschen van ons allen, en maar geloven en hopen op een betere toekomst.
Vader, Hindeloopen 24 november 1943

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel