zondag 30 oktober 2011

Roger Mcguinn

Het bestaande beeld over Roger Mcguinn van twee Hylper O.L.schooljongens  uit de jaren vijftig/zestig werd gisteravond in de Harmonie te Leeuwarden nogmaals bevestigd.
De combinatie van zijn broze hoge melancholieke, maar unieke stem, het geluid van zijn 12-snarige elektrische Rickenbacker, zijn 7-snarige akoestische Martin, zijn eigen songs en natuurlijk zijn onnavolgbare interpretaties van Bob Dylan covers behoorden tot de absolute hors-categorie. Dat moet gezegd.
Maar onze held maakte absoluut geen contact met zijn publiek. Een muzikant, die zijn liedjes doet, Briljant overigens, maar absoluut geen performer.
Zijn gesproken teksten tussen de liedjes door waren ver onder de maat, bloedeloos en ingestudeerd. Na afloop was onze singer-songwriter zwaar onbenaderbaar voor zijn fans. Daar schijnt zijn echtgenote Camila debet aan te zijn. Zij bewaakt Roger als een opgevoerde politiehond
Sommige fans hadden speciaal foto's, platenhoezen e.d. meegenomen, in de hoop na afloop een autograph van onze held te kunnen bemachtigen. Maat Roelof Valk kende vanavond geen schroom. Hij heeft samen met een Duitse fan nog geprobeerd om afloop via het podium door de beveiliging heen te breken. Het plan was, dat Roelof zijn held Roger een hand zou geven en dat ik als een Daan Hooikaas een z.g. snapshot zou maken. Een soort van overrompelingstactiek. Een kansloze exercitie zo bleek! Jammer van onze mislukte kamikaze actie op basis van een overigens strak en briljant bedacht plan.
Die Duitse fan pakte het later, buiten onze waarneming om,  kennelijk heel anders aan. Hij deed zijn zojuist buitgemaakte handtekening tegen een forse vraagprijs alweer in de aanbieding. Ja.ja Je hebt fans en fens
Dus moeten we het op dit weblog, op deze zondag met foto's doen, die je stipt genomen ook niet in de Harmonie mag maken. Maar het zou mijn rock-and-roll hart verscheuren als ik mij aan dat soort misplaatste verboden zou houden. No way!