maandag 5 september 2011

De Passie van M.

Aan het woord M te A. over een van haar passies.....
Scala - Milaan.
foto Margarite Smit
"Aan het einde van de zomer van 2010  ben ik begonnen met klassiek zingen. Na het volgen van een workshop theatermaken in New York kwam ik erachter dat ik een stiekeme droom koesterde om ooit nog eens als opera diva op een podium te staan. Zo ben ik. Mijn eerste opera ervaring was als Cherubino en La Contessa in Le Nozze di Figaro van Mozart. Veel te hoog gegrepen want ik wist van niets, maar met een "de dood of de gladiolen" mentaliteit kwam die stem er toch uit. Ik was verkocht. Daarna meegezongen in het gelegenheidskoor van De Nederlandse Opera tijdens hun open dag. Soms vond ik het tijdens de repetities zo mooi klinken dat ik zelf  stopte met zingen om er even van te genieten. Toen aan de slag met l' Orfeo van Monteverdi. Wat een kluif. Als ik iets niet kan dan is het tellen en dat is feitelijk het enige dat je moet doen. Toen ik vroeger klarinet speelde telde ik ook nooit en met een mazzeltje kwam ik gelukkig goed uit, of mijn lesgenoot zat strak in de maat. Ik wil het  liefste de hoge noten zo lang mogelijk aanhouden. Waarom zo kort als je de juiste toon te pakkken hebt? Tijdens mijn vakantie naar Italie. 'Belcanto in de Bergen'. De Alpen welteverstaan. Acht dagen aan twee solo's en vier koorstukken gewerkt. En nu deze week weer met l' Orfeo aan de slag. En na november ga ik Schubert te lijf. Dacht ik zo. Muziek om in te wonen door zachte geruststellende tonen. Muziek om je aan te ergeren door valse melancholie en onmogelijke syncopen. En die innerlijke klok die steeds iets anders wil dan de bladmuziek. Man man, wat hou ik ervan!"