woensdag 25 mei 2011

Gedicht over mijn Vader in reprise

Muziekcorps Hylpen. Wij schrijven omstreeks 1950, mijn geboortejaar.
De eerste op rechts van rij 5 is mijn vader met de saxofoon onder zijn linker arm, Pieter Kool Smit (1908-1975)
Ny Libben.

Hylpen, nei feetin-achttin
Picolo by Hotel Buijs
Soadelmeitjen en Stoffearje
yn Woarkum
By Robyns, yn't feby goan
de joenge boas Frederik
yn de workploats
 't Hylpers leare.
Mear as feertich Jier
trouw oen dyn
Swatte Gazelle
Gek fan Saxefoan-spieljen ,
Betjoent troch
uutsniede hoolten
See Meerminnen,
Oertuugt Mennist.
Lojoal Passifist
So Ra is een Kroal
Een nederichen Man
Sommerdei
sende-temoarns
mei dy oan de hoand
ronde nei de Bouwhuuzen.
Iek sitte op de Panne fan
'n aalden eenassige
rostiggen moaibalke.
De Hyngst -een likjen Kedde,
betoat iek der sem al foar.
Du keek'st
languut lizzend
yn 't lange gers
mei een sonnigen
fewoendering nei my.
Keeks't miskyn
troch een loek,
miskyn un koaker
foaruut yn de tied?                          
Tegoare my dy
nei dot Beeld werom
loat 't Libben naat to!
Mar us Sirkels blieuwe
ywich roend, der ies
gin Spelde twisken te kriejen.
gin oentkommen oen.


Hylper Wodden: Gedicht Anske Smit