vrijdag 4 maart 2011

West

In de verstilde
ochtendmist
van West
schenkt de gastvrouw
van Hotel Nap
een sierlijke Piroet
uit een blinkende
koperen vaas
gevuld met
gulle gastvrijheid
De eerste boot
naar de
waan van alledag
is het Schuitegat
al lang voorbij.
Ik adem
een ontbijt
vet onderstreept
met paradijselijke
geuren.
Een draagbare
dagwolk,
die ik oprek
tot de Boot
van 12:00 uur
Dan breekt in de
voorjaars-verte
op de koude klei,
de Zon door
opdringerige
wadden-wolken.
Ik ben Het
Eiland voorbij.


Gedicht door Anske Smit