zondag 13 februari 2011

Soms hewwe je it ny deur:" Angel in disguise...."

vlnr Romy Rosenberg, Arnoud vd Berg en Ringo Steinbach.
Na de opening met een paar stevig swingende en opzwepende gipsy-jazz-nummers stelde Nomy Rosenberg zijn trio aan de Snekers voor. Een beetje onwennig...klonk het: "contrabas Arnoud vd Berg, slaggitaar Ringo Steinbach" Hij mompelde met een sterk zuidelijk accent binnensmonds nog wat in de microfoon... "We hebben CD's bij ons"
Van achteruit de propvolle kleine zaal van het Bolwerk klonk het luid spontaan in het onvervalst snekers "We hewwe wat...? waarop iemand anders direct snedig toevoegde..."Aaah Ju, hij praat allienich mar met syn fingers" Daarmee sloeg deze toeschouwer -  met zijn sympathiek bedoelde reactie - nou precies de spijker op zijn kop! Die vingers waren vanmiddag in alle opzichten virtuoos, veel briljant geplaatste noten die feilloos in elkaar overgingen en kraakhelder klonken. Zij boorden rechtstreeks in het gevoel van het bijzonder ontvankelijke publiek. Allemaal stuk-voor-stuk echte liefhebbers. Smulpapen van Gypsy-Jazz en andere Django Reinhardt Parels. Ik ga er echt geen superlatieven meer tegen aangooien. Niet nodig, maar ...wullah let me takki jou een ding. In Het Bolwerk was vanmiddag de toegangsprijs van de matinee van de zalige zondag tien euro. Volgend jaar staan Nomy en zijn maten in New York en moet het publiek dan een paar bankjes neertellen voor een entreekaartje.

Lees hier mij blogje over Jimmy Rosenberg