Doorgaan naar hoofdcontent

De Passie van M.

Aan het woord M te A. over een van haar passies.....
Scala - Milaan.
foto Margarite Smit
"Aan het einde van de zomer van 2010  ben ik begonnen met klassiek zingen. Na het volgen van een workshop theatermaken in New York kwam ik erachter dat ik een stiekeme droom koesterde om ooit nog eens als opera diva op een podium te staan. Zo ben ik. Mijn eerste opera ervaring was als Cherubino en La Contessa in Le Nozze di Figaro van Mozart. Veel te hoog gegrepen want ik wist van niets, maar met een "de dood of de gladiolen" mentaliteit kwam die stem er toch uit. Ik was verkocht. Daarna meegezongen in het gelegenheidskoor van De Nederlandse Opera tijdens hun open dag. Soms vond ik het tijdens de repetities zo mooi klinken dat ik zelf  stopte met zingen om er even van te genieten. Toen aan de slag met l' Orfeo van Monteverdi. Wat een kluif. Als ik iets niet kan dan is het tellen en dat is feitelijk het enige dat je moet doen. Toen ik vroeger klarinet speelde telde ik ook nooit en met een mazzeltje kwam ik gelukkig goed uit, of mijn lesgenoot zat strak in de maat. Ik wil het  liefste de hoge noten zo lang mogelijk aanhouden. Waarom zo kort als je de juiste toon te pakkken hebt? Tijdens mijn vakantie naar Italie. 'Belcanto in de Bergen'. De Alpen welteverstaan. Acht dagen aan twee solo's en vier koorstukken gewerkt. En nu deze week weer met l' Orfeo aan de slag. En na november ga ik Schubert te lijf. Dacht ik zo. Muziek om in te wonen door zachte geruststellende tonen. Muziek om je aan te ergeren door valse melancholie en onmogelijke syncopen. En die innerlijke klok die steeds iets anders wil dan de bladmuziek. Man man, wat hou ik ervan!"

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel