Doorgaan naar hoofdcontent

S y t s i n g a w i e r s t e r l e a n e



Sytsingawiersterleane - Bij deze straatnaam in Sneek moet ik altijd denken aan de bekende sneker, wijlen Piet Hoomans. Hij woonde in deze straat en was in leven oprichter en directeur van o.a. Peha Handelsonderneming N.V. in Sneek. Deze groothandel bekend o.a.van import en export van kerstartikelen en kunstvoorwerpen hield kantoor en opslag op het industrieterrein aan de Kamerligh Onnestraat. Van 1971-1973 was ik in dienst bij de firma PEHA.
De heer Piet Hoomans was een gearriveerde zakenman. Hij had een mooi bedrijf opgebouwd. Zijn beide zonen waren voorbestemd om de zaak over te nemen en te continueren. Hij was van mening, dat mensen die zijn bedrijf vertegenwoordigden in een netjeze auto bij de klanten moesten verschijnen. Persoonlijk had hij een uniek automobiel. Hij was in de wijde omgeving van Sneek en omstreken de trotse bezitter van een exclusieve NSU RO-80. Een voor die tijd heel bijzondere auto uitgerust met een wankelmotor, met een ongekende mooie ronde vormgeving, moderne materiaalkeuze en sublieme wegligging. Op een middag nam ik tijdens kantooruren de telefoon op en kreeg een agent van de Amsterdamse Politie aan de lijn. De diender vroeg of de heer Piet Hoomans ook aanwezig was. Ik antwoordde: "Een ogenblik geduld alstublieft, ik verbind U door" en verbond hem door met de toevallig tegenover mij zittende mijnheer Piet Hoomans.
Zomaar de Amsterdamse Politie aan de lijn was op dit degelijke handelskantoor geen buisiness as usual. Ik luisterende dus met meer dan bijzondere belangstelling naar het gesprek tussen beide heren. Het gesprek mondde al snel uit in een verbaal gevecht tussen twee kemphanen, die aan het baltsen waren. Toch werd mij al vrij snel duidelijk dat alle ophef te maken had met een vermeende parkeerbon opgelopen tijdens een zakenbezoek in onze hoofdstad. Hoomans had zijn paradepaardje de RO 80 veel te lang terhoogte van nummer 148 op de Brouwersgracht laten staan. Hij had zijn parkeer limiet overschreden. Naar mijn persoonlijke inschatting: "willens en wetens." Nadat Hoomans alle ten laste gelegde feiten categorisch had ontkend en dito gedrag uit de kast had getrokken: verbaal geweld toepassend, armen zwaaiend, benen stampend, het stemverheffen tot kunst verheven, gaf hij zich uiteindelijk schoorvoetend gewonnen. Deze taaie Mokumse diender van het Bureau Warmoesstraat aan de andere kant van de lijn wilde daarna het exacte adres weten van verbalissant Hoomans uit Sneek.
Het was voor hem een vreemd en raadselachtig adres. Een telefoon-en postcodeboek stond hem destijds nog niet ter beschikking.
Hoomans antwoordde een beetje vaag en binnensmonds door de hoorn van de zwarte bakelieten telefoon in het Fries zijn adres:" S y t s i n g a w i e r s t e r l e a n e"
Waarna de inmiddels tot op het bot getergde diender door de lijn snauwde: "Wat zegt U?" . Waarop de heer Piet Hoomans zijn actie nogmaals -een beetje demonstratief - zijn adres:" S y t s i n g a w i e r s t e r l e a n e" herhaalde
Hij zei: "nee, ik ga het niet voor u spellen" En passant voegde hij -als geboren onderhandelaar/zakenman - eraan toe: "Als u mijn adres "Sytsingawiersterleane" in één keer goed op enveloppe van uw proces-verbaal schrijft, dan geef ik mijn overtreding ruiterlijk toe en betaal ik onverwijld de boete per overschrijvingskaart van de Post-Cheque en Girodienst. Als mijn straatnaam " S y t s i n g a w i e r s t e r l e a n e" in Sneek fout geschreven staat, krijg ik van U het voordeel van de twijfel en hoef ik de bekeuring niet te betalen.
Is dat een deal of niet? vroeg de Sneker zakenman opnieuw - een beetje uitdagend - aan de diender van het Amsterdamse Politiebureau Wamoesstraat.
Het gesprek eindigde uiteindelijk in een hartelijke sfeer. Het werd geen deal, zoals dat meestal wel tussen twee van dit soort grootheden betamelijk is.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel