woensdag 29 april 2009

Heineken Music Hall gisteren



Down on the boulevard they take it hard.  They lsuch disregardook at life with , een metafoor voor de ArenA Boulevard of de boze buitenwereld? Ja, ja.... zo opende gisteravond even over achten de amerikaanse singer-songwriter Jackson Browne zijn gig in Amsterdam. Samen met zijn band speelde hij van-acht-tot-elf  in een afgeladen Heineken Music Hall. Natuurlijk waren R*n*t* en ik daar voor-de-zoveelste-keer weer present. Never a dull moment with JB. Eindelijk raak ik nu ook een beetje bekend/gewend aan de omgeving van de Arena, het Bijlmer station en al die onpersoonlijke kantoren. Ik blijf erbij, dat bij de schaal van bebouwing  en de inrichting van wegen, parkeergarages, stadion, station, bioscoop, musichall en woningmal rond het gebied van de Amsterdam Arena, de menselijke-maat totaal ontbreekt. Maar dit terzijde...In het kader van zijn wereld tour Time the Conqueror speelde Jackson Browne afwisselend oude en nieuwe nummers. De vorm en inhoud van het concert was zoals ik van hem gewend ben. Horscategorie en Americana pur-sang. Zijn songs zijn qua muziek en lyrics tijdloos en ijzersterk. Een band met beulen van muzikanten waar hij al jarenlang mee werkt. Op (wereld) toer en in de studioZijn inzet is altijd boven de honderprocent. Een in vele opzichten een gepassioneerd mens. Even ging  het mis, tijdens het begin van het concert. Een al te opdringerige fan maakte een video-opname.  Dat raakte een open zenuw bij Jackson. "I'll give a hundred-ten, hundred-twenty-fourty percent. We travelled a long time. I play for the people, I don't play for You Tube" was zijn emotionele en bijtende commentaar. Hij was hierdoor even zo uit balans, dat de eerste coupletten van zijn volgende song niet echt zuiver klonken. Maar na deze rimpeling in de arena-vijver herstelde hij zich prima. Puur genieten van zijn bekende songs en vooral van zijn nieuwe nummers, die ik van de cd Time the Conqueror al kende. Deze songs kregen door de liveuitvoering, ook mede door die geweldige band, een extra dimensie, waardoor ik zijn laatste plaat nog meer ben gaan waarderen. Deze plaat zat-  gedurende onze hele terugweg naar Sneek - in de player van onze rode-golf-tdi , ter ondersteuning en als kompensatie voor de lege-donkere-mistige-polder-snelweg en natuurlijk om de sfeer van dit prachtige concert van Jackson Browne zo lang mogelijk vast te houden.