Doorgaan naar hoofdcontent

De Tange fan Hylpen.

[...]'n moai Krystferhoal......'n meenske ken feroarje!
Oen't begon fan de Boeren yn Hylpen, op huusnummer 44 sit 'n bysoendere geavelsteen yn'e moere. (Ieksem wennen fan myn geboarte yn 1950 tot 1972 op'e Boeren C 84, letter fenommere tot nummer 50)
Der steat 'n hoend op mei derboppe 'n yngeltjen, dot mei syn flerkjes boppe de hoend flocht. Hir wenne lang lieden 'n seekaptijn.
Kest it jitte sen oan it moaie yzeren skipjen in 't locht, boppe de doar. Dy seekaptijn hee 'n wyf jo at de boas oer him spyle.
Boppedot wie se skytskeen. Jo wie ywich-en-altyd oen't poetsen en mei de beender oen de gang; al glimden en blynkten de flier en ut huusree jitte so, even-so-go kryge alles wykliks wur 'n beurt. Jerre man mocht mar hoal mei leazen of weete kloan, de huus yn komme. At' r smoarch wie of weet fan 't skip oakoam, moast hy'm earst mar fekloaye. Op 'n kear koam de man thus mei 'n groate swatte hoend, neidot hy seks wyken op see west hee. Hy hee dy hoend redden by 'n skipbreuk en mei oen board nomt. 't Earme troue beest wie naat wur fan syn siede wykt. Dea at se yn Hylpen oen koamen wie't heel min weer west. Je stoongen foar de doar. De hoend roan 't wetter ut't hier. Jo smoarch wyf woe 't beast fansem naat yn'e huus hewwe. Der wie gin tynken oen! De man see, den sot iek ek gin foet mear oer de droempel. Jo moast 't mar soender him redde! No, dot ko wol, see jo wyf! Jo tipte yskaald de doar foar syn noas ticht. De man goong mei de hoend wurom nei 't skip en joong 'm del. Hy komt moan wol wur, toat jo wyf. Den het'r syn bekomst wol. Mar de man koam naat. Hy en syn hoend sylden op-nie uut.
Jitte toat jo wyf, dot hy wol werum koam. Mar jo kryge gin gelyk. De seekaptijn bleef jieren fut. Hy sylde fan haiven nei haiven, fan laand nei laand. Der wie immer wol wer 'n nyen fracht.
Jo wyf woat elder en minder op'e groat. Jo hee bliksems troch, dot se allonich blieuwe soe. Je begreep mar al te go, dot 't heelendal oan jer sem leit hee. Je hee der spyt fan dot se so'n spoak west hee. In de ron fan de jieren wie se 'n oar meenske wodden.
Op 'n tisteren hierstnoat roasde der 'n swiere sudwester oer Hylpen. Mei buuten haigel, hadde wynt en rynen, woat der oan'e doar kloppe.
Jo wyf deeng eepen en der stoong jerre man yné doarpost. Dweel-troch-weet, de kloan oan fladden. Nest him een groate swatte hoend, al lyke smoarch en weet!
Mar jo wyf soong de smoargens naat. Dot se beiden dweal-troch-weet wieden, dearde jer naat. De man en dy hoend moasten yn'e huus komme. Jo foal jerre man yn'e yrmen en helle denei de hoend oen. It blykte, dot de hoend by'n skipbreuk syn boas it libben redden hee. Jo wyf oent-teide. De hoend kreech it beste plakje yn'e huus! De man sylde nimmer de haiven wur uut. De leste jieren fan jerre libben hewwe jea freadich yn Hylpen wenne. De man het sorge, dot ter eare fan syn traue hoend en redder, 'n geavelsteen yn'e moere fan 't huus metsele ies.

Hylper Wodden, oersotten ut't Boerefrys: Anske Smit

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen herbouwd is ook een black box en in de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel