Doorgaan naar hoofdcontent

Jacob´s Kayak Tocht

Onvervalst en onversneden hierbij als afsluiting het relaas van het sneker oermens Jacob Brandsma. Over`s mans Kajaktocht Lauwersoog Borkum retour Eemshaven lopend naar Lauwersoog.

11 januari 2009. Om 2.44uur zet ik de auto neer op het meest westelijke parkeerterrein van Lauwersoog en ga de kajak te water laten. Zonet de kajak vaarklaar pal westelijk van spuisluis Lauwerssluis klaargelegd. Er staat een matige wind uit zuidelijke richting. Hoogwater is ter plekke om 2.15u dus de ebstroom komt op gang. Aanvankelijk volg ik de boeien van de vaargeul en vervolgens rond ik de westkust van Schiermonnikoog. Het is aardedonker en heiig met matig zicht. Om 5.30u sta ik op het strand van Schiermonnikoog en drink 200ml room. De kajak gehoosd met dweil want in de branding ging het nogal onstuimig maar diep is het niet. Vertrek 5.42u het begint aardig licht te worden. De wind lijkt matig tot soms krachtig. Het is droog met zware bewolking. In de verte in Zuid-Oostelijke richting zie ik een enkel weerlicht.

Om 8u kom ik op een zandplaat terecht op hoogte van neem ik aan Simonszand. Het wordt een stukje wadlopen. Er staat een matige wind en de zon komt door zo nu en dan. Om 8.25u kan ik weer peddelen en zie Rottumerplaat in liggen. Om 8.51u kom ik aan op Rottumerplaat erheen gedreven door krachtige aantrekkende wind uit NW en vloedstroom in het Boschgat. Het beheerderechtpaar komt naar mij toe, kijkt wat vreemd op, vermaand mij naar de zeekaart te kijken waar wel uit blijkt dat ik hier niet mag komen. Ze raadt mij aan de zuidelijk route van Rottumerplaat te nemen. Dat advies volg ik op. Door laagwater om 8.15u ligt de plaat grotendeels droog. De kajak trek ik over de plaat richting Rottumeroog. Een paar geulen overgestoken en ik beland in een inham en bereik Rottumeroog. Speelse zeehonden volgen mij en ik zie een groep van misschien 30 dichtbij op een bank.

Op Rottumeroog gedubt om de oversteek naar Borkum te ondernemen welke beslissing uiteindelijk positief uitviel. Staand op het strand van Borkum noteer ik 14.20u. Er was een vreselijke deining en ik moest de peddels steeds op het water kletsen om niet om te gaan vanwege de stevige zijwind. Het naderde inmiddels doodtij bij hoogwater om 16u.

Elf uur en 20 minuten heeft de overtocht geduurd. Dit viel eigenlijk tegen maar ik had tegenslag ingecalculeerd. De noordelijke route om Rottumerplaat was eigenlijk de bedoeling geweest. Ik had Rottumerplaat helemaal niet aan willen doen.

Op Borkum enige rust en wat kaas, room en vis tot mij genomen te hebben kwam de vraag hoe naar Eemshaven. Er stond een stevige wind maar de vlaggen wapperden precies richting reisdoel. Er viel nog 1½ uur ebstroom te verwachten. Door vlak onder de kust van Borkum te blijven zou de wind de stroming wel overrulen en kon er weinig mis gaan. Ik zou de randen van de zandplaten aanhouden. De havengeul moest ik oversteken en dus om de havenpier heen. Hier stonden drie hengelaars te vissen. Vlak voorbij de pier stond een raar zeetje met wind en stroming tegen elkaar in. Ik kon de kajak niet rechtop houden en moest eruit. Ik klampte mij aan mijn onzinkbare kajak en liet mijn peddel gaan. Dit gebeurde misschien op 10 tot 20m afstand van de hengelaars en mijn instinctmatige reactie was om een reddingsoperatie aan te vragen en om hulp de zwaaien. Na een kwartiertje kwam de Duitse reddingsdienst die mij uit het water haalde. In de haven werd ik zwaar vermanend toegesproken, ook door de Duitse politie die erbij kwam. Een identiteitskaart wat ik tegenwoordig bij mij draag maakte veel indruk en ze waren weer tevreden. Een kwartiertje later voer er een Nederlands motorschip de haven binnen van het Loodswezen omdat naar later bleek zij een half uurtje te vroeg waren voor hun te begeleiden vrachtschip. Zij waren zo coulant om mij een lift te geven terug naar Eemshaven. Ze zetten mij af op de pier in de Emmahaven van Eemshaven omstreeks 22.15u.

Na gesjouw met de kano op de dijk gekampeerd in mijn soloraider minitent. Na een ontbijt van haring, kaas en room ben ik om 7.56u gaan wandelen over de Groninger waddendijk richting Lauwersoog waar ik aankwam bij mijn auto om 20.10uur op 12-8-2009. De loopafstand bedraagt 45km.

Het is een gedeeltelijk geslaagde tocht geweest. Lauwersoog Borkum gaf bij Rottumerplaat nogal oponthoud door de route binnendoor maar het reisdoel werd wel bereikt. Borkum Eemshaven ging verkeerd en het spijt mij om de reddingsdienst tot last te zijn geweest. Puur sportief gezien had ik mij zelf er beter uit kunnen redden. Ik ben er niet trots op. De mannen van de Duitse reddingsdienst lieten hun misbaar blijken over de in hun ogen ongelooflijke dwaasheid van de kajakker maar lieten blijken zelden een man gezien te hebben met zoveel geluk toen als geroepen er toevallig een motorschip de haven invoer met bestemming Eemshaven die mij een lift gaf. Dit was na een kwartier op de steiger. Zelf heb ik respect voor de mannen maar ik weet voor mezelf dat ik het anders ook wel gered zou hebben al zal ik geen pogingen doen anderen te overtuigen. De route Borkum Eemshaven had ik al een paar keer eerder gedaan. Behalve de geulen die verraderlijk zijn staat er niet veel water op het Duitse wad en het was bijna laag water.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel