maandag 28 juli 2008

Dromen over Woonwagens





Ook dat, wat in het digitale vat zit verzuurt niet. Zelfs niet met dit weer! Ik klaag niet, maar het is wel om te smoren! Daarom vandaag op dit log nog maar een paar afbeeldingen van die prachtige woonwagens.
Dit weekend stonden ze in het kader van de Sneker Simmer met zijn allen te pronken op 't Oude Kerkhof.
Alle superlatieven, clichés en jeugdsentimenten zijn al gewisseld. Iedereen, die ik zag was enthousiast! Bij het zien van die woonwagens en het maken van deze plaatjes moet ik ineens denken aan mijn vader. Hij was in de jaren twintig van de vorige eeuw zadelmaker van professie. Gedurende de jaren dertig daaraanvolgend deed langzamerhand de mechanisatie in de landbouw zijn intrede. De inzet van paarden op de boerderij verdween. De ambachtelijke zadelmakerij liep terug. Hij ontwikkelde hij zich toen als een meer dan verdienstelijk woning-en meubel stoffeerder. Zijn specialiteit was het stofferen van antieke meubelen De ultieme droom van mijn vader was om rondtrekkend door stad en land en wonend in een woonwagen, ambulant stoelen en banken te bekleden, zoals hij mijn Moeder altijd vertelde. Zij knikte daarbij en lachte altijd een beetje beminnelijk, maar ik zag, dat het een veto-lachje betrof!
Ook hier staan tussen droom en daad praktische bezwaren. Het huidige credo "Alles wat je kunt dromen, is mogelijk, het enige wat je nodig hebt is lef" had in de jaren vijftig nog geen postgevat!
Mijn moeder ging in de begin jaren zestig voor een door-trek WC en voor aardgas in een doorzonwoning!! Weg met dat cokes en later nootjes vier!
Het vermeende avontuurlijke-kermis-leven à la Dolce Vita van mijn vader bleef een droom! Die woonwagen en het stoelen stofferen is verder nooit wat geworden. Saillant detail is, dat de jongste zoon van zijn werkgever, die destijds in de werkplaats het stoffeerders vak van mijn vader leerde, later in zowat alle hoofdsteden van Europa woonde en daar zijn leven lang , als beroep, echt meubels stoffeerde. Een vakman die nooit zonder werk zat! Van Moskou tot Madrid!
Van tijd-tot-tijd stuurde hij mijn vader, letterlijk een kaartje uit Moskou of Madrid! De andere zoon van de baas ("'n hóend hèt 'n bòas, Piet!!"zei hij dan) heeft - als rasechte Workumer- vloeiend 't Hylpers van mijn vader geleerd.
Blijkbaar komen (andere) dromen dan toch uit. Mooi-man!