dinsdag 15 april 2008

Yn ‘e lijte by de seedyk stiet in húske

De èchte Friese sterren stralen op dit weblog!!

De Diane Ross fan Fryslân, Anneke Douma sjongt....

Yn ‘e lijte by de seedyk stiet in húske.
Op it hiem dêr boartet gol en blier in bern.
In fiskersfrou stiet mei in glimke op har antlit.
Sa nei de grappen fan ‘e lytse boai te sjen.
De boai hâld op fan boartsjen en giet nei de dyk ta.
In fiskersboat fart yn ‘e fierte him foarby.
“Oh mem as ‘k letter grut bin mei ‘k dan ek nei see ta?”
En by har antwurd rûst de see syn melodij.

Ref.
As ik sa’n skipke driuwen sjoch dêr oer de weagen.
Dan is it krekt as lûkt in dream oan my foarby.
Ik sjoch dyn heit noch wer as skipper foar myn eagen.
En tink dan “Nee, myn jonkje, ik sil weidzj’ oer dy”.
De see hat ienris dochs syn offer fan my nommen.
No bin ‘k allinnich en no freegje ik oan dy.
Bliuw by dyn mem, myn jonge, en gean net nei see ta.
Dan sil ik grif myn boaike altyd weidzj’ oer dy.

Yn ‘e lijte by de seedyk stiet in húske.
En de mem dy sit allinnich foar it rút.
De lytse boai is grut en fart no oer de weagen.
En nei syn thúskomst sjocht se dagenlang al út.
In brief, in kaart,dy’t hy faaks stjoert út fiere lannen.
Is al har lok hjir yn dit iensume bestean.
Mar as de stoarmwyn raast om ‘t húske by de seedyk.
Dan is it krekt as heart hja wer dy needklok gean.
Ref.

Dan sjocht se wer dat skipke driuwen oer de weagen.
Dan lûkt it byld wer oan har memme-each foarby.
Se sjocht de heit noch wer as skipper foar har eagen.
En tinkt:“myn jonge, koe ik no mar weidzj’ oer dy”.
De see hat ienris dochs syn offer fan har nommen.
No bin ik ‘k allinnich sûnder dy is ‘t libben leech.
(No ‘t net kin, o God, weidzje jo no oer myn berntsje
Sa stiicht har bea dêr troch de stoarmwynen omheech).

Yn ‘e lijte by de seedyk stiet in húske.
Teare blommen foar it rút dogg’ it ferhaal.
Fan memmeleafde, wrakseljend tsjin d’ âlde fijân.
Dy’t nimt en jout en skiednis skriuwt yn eigen taal.
De mem rêst fredich yn ‘e ierde by’t âlde tsjerkje.
Ek oan har striid hjir op ‘e wrâld kaam sa in ein.
Mar as de stoarmwyn raast om ‘t húske by de seedyk.
Dan is it krekt as wurde noch dy wurden sein.