woensdag 30 mei 2007

Korl

Vanavond weer eens een stukje hardgelopen. Klein rondje maar, om d'r weer even in te komen. De halve van Luwadden staat immers voor de deur. Eenmaal onderweg maakt je altijd van alles mee! Ter hoogte van de Flexa in zo'n zijstraat van de Opperhuizerweg sloegen vanavond de vlammen hoog uit een leegstaand woonhuis. De politie was al ter plaatse. Veel publiek ook! Fotograferende lui met mobieltjes om het incident voor het nageslacht te bewaren. Hoffotograaf J.D.G was ook weer aktief! De Brandweer liet, om de spanning erin te houden,nog even op zich wachten. Maar na ampele minuten kwamen de hot-shots van de sneeker firebrigade a la de comedy capers aan scheuren. Slangen uit trekken. Blussen maar. Inmiddels is het tal toeschouwers aangezwollen. Die jongens van de Heilige Hermandad moeten het verkeer in goede banen leiden. Omdat alles ook wel zonder mij kan, ben ik maar weer doorgerend.

Tussentijds heb ik nog wel even een praatje gemaakt met de heer Albert Schurer. Albert is inmmiddels oud-medewerker van Lankhorst Touwfabrieken NV en kon zich de heer Jan Korlvinke, zevendedagadvertist en kamerhuurder (Kamer in het gedeelte van de stadboerderij, achter de Herberg) van Jikke Ozinga nog heel goed herrinneren. Sterker nog,.... Albert is zelfs naar de begrafenis van de heer Korlvinke geweest. Dat was in Amersfoort, vertelt Albert.
Eerder was daar een landelijk bejaardenoord speciaal neergezet voor leden van deze geloofsgemeenschap. Een soort Rosa Spierhuis, zoals in Amsterdam voor acteurs en actrices, maar dan voor zevendedagsadvertisten. Hier heeft Albert, de heer Korlvinke in zijn eentje, toen - met een busje van Lankhorst - vanuit Sneek, naartoe gebracht. In die nieuwe woonomgeving daar in Amersfoort was Korlvinke op dat moment zowat de enige bewoner. ' t wachten was op nog meer bejaarde advertisten om zo centraal te huisvesten. Albert zei: "t begrote mij de toanen ut, toen'k 's avonds weer terug naar Sneek ging en hij daar toen alleen achter blieve moest". Korlvinke wilde namelijk dolgraag bij Jikke blijven wonen. Hij had het daar prima naar zijn zin. Maar hij stond onder sociale druk van die zevendedagslui omdat kennelijk dat bejaardenoord vol moest. Jikke zei: "Je beslisse toch zelf wer je woane wille" waarop Korlvinke met geaffecteerde, ietwat hoge deftige stem en op zijn haarlemmerdijks, antwoordde: "Mevrouw Ozinga, ik kan dit niet weigeren." Later toen Korl (oh ja, zo noemden wij hem bij Lankhorst) was overleden, hebben Pietie van der Horst, Albert Schurer Jan Postmus (ex collega's LTS) )en Jikke Ozinga, ex hospita, op zijn begrafenis de laatste eer aan Korl bewezen. Ook weer in een busje van Lankhorst er naar toe. Daar aangekomen wilde Jikke onverwijld een onderhoud met de leiding van dat Bejaardenhuis, om kennelijke zaken uit het verleden alsnog even recht te zetten. "Ze hewwe mij Korlvinke afnomen" sprak ze op gedecideerde toon.
Na de begrafenis heeft dit illustere gezelschap, onderweg en voordat de terugweg naar Sneek werd aanvaard, nog een hapje gegeten. Binnengekomen in het horeca-etablissement verklaarde Jikke: "vanaf nou hef ik de leiding en doen jum wat ik zeg!" waarna ze haar beurs uit haar zwarte handtasje haalde! Daarmee, demonstratief haar bedoeling onderstrepend, deponeerde zij haar portomonaie in het midden van het - met een wit damasten tafellaken - gedekte tafelblad.