Doorgaan naar hoofdcontent

Anne Frankboom

Eind voor 'Anne Frankboom'

AMSTERDAM - De kastanjeboom waar Anne Frank vanuit het Achterhuis op uitkeek, gaat binnenkort verdwijnen.
Stadsdeel Centrum heeft voor de kastanjeboom een kapvergunning verleend. De inmiddels 27 ton zware boom is onherstelbaar ziek en dreigt om te vallen. Kap is de enige reële optie, aldus het stadsdeel. De monumentale boom staat in een afgesloten binnentuin tussen de Keizersgracht en de Prinsengracht. Anne Frank schreef in haar dagboek een paar keer over de kastanje. De boom is in de loop der jaren door deskundigen onderzocht en onderhouden. Vorig jaar bleek overduidelijk dat de boom niet langer in staat is de aantastingen te weren. De explosieve groei van de houtschimmels tonderzwam en de honingzwam op stam en wortels zijn tekenen van het definitieve verval.

Deze Anne Frankboom is naast de stedebouwkundig/landschappelijke waarden, van een buitengewoon bijzondere cultuurhistorische waarde. De belangrijke levenloze cultuurhistorie kunnen we heel goed conserven en voor het nageslacht bewaren. Met het behoud van de Waterpoort in Sneek redden we ons prima!
Maar hoe ga je om met deze specifieke levende cultuurhistorie? Plant of zaai je een nieuwe boom? Kan...maar dat is niet de echte levende kastanjeboom, die Anne Frank beschrijft en er nu nog is, maar op het punt staat om gerooid te worden! Kloon je materiaal, stek je een tak van deze boom? Dat is in feite ook nep. Niet de echte kastanje uit het Anne's wereldberoemde dagboek!
Deze boom dient dedelfde status te krijgen als het dagboek en het huis krijgen: onsterfelijk, maar dat wordt een hele toer...... Ik denk, dat we in Sneek eerder, de Herberg fan Moeke Jikke in fol ornaat terughewwe!!

Anne Frank, 13 mei 1944 - Onze kastanjeboom staat van onder tot boven in volle bloei, hij is vol met bladeren en veel mooier dan verleden jaar.’

Bronnen: Maaike Ruepert van het AD en Jan den Ouden van de Wageningen Universiteit

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.