Doorgaan naar hoofdcontent

vervolg.....Hielpen 3


In 1968 speelde ik met veel plezier samen met mijn vrienden in het eftal van Hielpen 3. Ik heb er nog een mooie zwartwit groepsfoto als dierbare herinnering! Het voetbalveld van Hielpen, tevens schapeweide van de heer Boonstra, had toen, vanwege de geografische situatie, een speciale afmeting en lag tussen de dijk en de uit bazaltsteen en strand bestaande IJsselmeerkust, beklemd. (De toenmalige FVB voorzitter the late greate Mr. Anne van der Werf)had voor deze veldvorm/afmeting tijdelijk, met permanent karakter, dispensatie aan sportclub Hielpen verleend. Bij helder weer kon je Wervershooft of Andijk in het verre Westfriesland zien liggen. In de late herfst, bij mist, hoorde je het gegak van overvliegende wilde ganzen. In het fotoboek "The Landscape of the Lower League Football" van Hans van der Meer, een van de huidige toonaangevende fotografen in Nederland, staan foto's van voetbalwedstrijden op Europese velden in allerlei Europese Landschappen. Een foto, van de wedstrijd Hielpen 3 tegen CVVO 3, uitslag 3-0, gespeeld op 6 april 1996 op het nieuwe sportveld in Hylpen, is ook in dit fotoboek opgenomen.
Ik vind dit een uniek feit. Het is kennelijk niet zo, dat deze publicatie het elftal van Hielpen 3 anno domini 1996, nu meteen een cultstatus verschaft, maar de fotograaf van het fotoboek heeft, bij de presentatie, wel bijzonder veel publiciteit gekregen. Alle dagbladen. TV De Wereld draait door enz.hebben er aandacht aan besteed. De landschapsfoto van Hans van der Meer Hielpen3-CVVO3 uit 1996 is opgenomen in de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Onze groepsfoto van Hielpen 3, in zwart wit uit 1968, geef ik vandaag een "ere-plaatsje"!
v.l.n.r (staand)Anske Smit, Tjerk Deinum, Dirk Wielinga, Germen Draaijer, Klaas Folkertsma, Arend Ypma.
v.l.n.r.(zittend) Jelle Smid, Fedde Talhout, Wieger Bakker, Jan Griek, Egge de Jong, Teake Deinum en Ulfert van Meekeren.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel