Doorgaan naar hoofdcontent

De Hemelse 100



Moan fride 26 moaye sent roadio tre-fm it programma de Hemelse 100 uut. De utsending doeret de hele dei en geet oer de ferkiezing fan de beste 100 popalbums. De jierlikse list mei 100 cd's wod bijenem gare fan/troch de lusterers fan tre-fm.Normoal sende se dot uut op himmelsfedei, mar kennelek passe ut jo naat!

Foar my mei Jackson Browne op nummer 1 stoan mei syn album : The Pretender.

Ast het meer wette wost oer Jackson Browne, dy gelokkich ek anti-Bush ies, den steet un opsomming fan feiten oer him in de wikipedia (steet cursief hiroender as bladfulling, mar niks tefule)
Doe kest ek eefen fia myn trochferwyzingen op syn internet-skot kiekje, den heast meieen syn leste CD!
It ies mar het ast lauwer hest. Iek priesje him - mei plezier - by jimme oen!

Jackson Browne (1948) is een Amerikaans popzanger, die met zijn door folk beïnvloede introspectieve rock wordt beschouwd als een van de belangrijkste Zuid-Californische singer-songwriters uit de jaren zeventig.

In 1966 werd hij gevraagd om lid te worden van the Nitty Gritty Dirt Band, waar hij enige maanden bij bleef.

In 1967 tekende hij een contract bij Nina Music, en zijn nummers werden gespeeld door artiesten als Tom Rush en Steve Noonan. Hij verhuisde naar Greenwich Village, New York, waar hij voor een korte tijd lid werd van de band van Tim Buckley en hij een samen met Nico drie nummers schreef voor haar album Chelsea Girl. Hierna keerde hij terug naar L.A., waar hij een folkband vormde met Ned Donehey en Jack Wilce. Ook namen artiesten als Linda Ronstadt en the Byrds nummers van hem op.

In 1971 tekende hij een contract bij Asylum Records en het daaropvolgende jaar bracht hij zijn eerste album uit, Jackson Browne. Het nummer "Doctor My Eyes" werd een grote hit. Rond dezelfde tijd werd ook "Take it Easy", een nummer die hij samen had geschreven met Glenn Frey, de doorbraakhit van the Eagles. Ondanks de hit werd Jackson Browne geen grote popster, en zijn volgende album, For Everyman, verkocht matig, ondanks goede kritieken.

Late for the Sky, zijn derde album uit 1974, maakte hem bekend onder een breder publiek en verkocht aanzienlijk beter dan zijn tweede plaat. In 1975 trouwde hij met het fotomodel Phyllis Major. Zij pleegde echter in de lente van 1976 zelfmoord door een overdosis pillen te slikken. Na haar zelfmoord bracht hij The Pretender uit, het album waarmee hij zou doorbreken bij het grote publiek.

Browne ging op een lange tournee. Tijdens deze tournee nam hij eennieuwe LP op, Running on Empty. Deze plaat zou zijn meest succesvolle worden, met hits in de vorm van de titeltrack en "The Load-Out/Stay". Hij ging zich ook inzetten voor protestacties. Zo was hij een van de oprichters van Musicians United for Safe Energy (MUSE), een protestgroep van muzikanten tegen het gebruik van kernenergie.

In 1980 bracht hij weer een nieuw album uit, Hold Out. Alhoewel het album slechte kritieken kreeg, was het een commercieel succes. Het is zijn enige plaat die in de Verenigde Staten op nummer één heeft gestaan. Zijn teksten werden gedurende de jaren tachtig politieker, wat goed te horen is op Lawyers in Love (1983) en vooral Lives in the Balance (1986), waarin hij kritiek uit op de politieke situatie onder Reagan. Het album bevatte geen hits, maar was onder de fans van Browne een groot succes. Het eveneens politiek getinte World in Motion uit 1989 deed het echter minder goed, en was zijn eerste album in tijden die in Amerika niet de gouden status behaalde.

De daaropvolgende vier jaar werd het stil rond Browne. Wel zette hij zich in voor enkele goede doelen, en liep zijn relatie met actrice Daryl Hannah stuk. In 1993 keerde hij weer terug met het meer persoonlijke album I'm Alive, dat weliswaar geen hits bevatte, maar lovende kritieken kreeg en ook goed verkocht. Zijn volgende albums, Looking East (1996) en The Naked Right Home (2002), konden dit succes niet voortzetten.

In 2004 werd Jackson Browne opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Ook nam hij in oktober 2004 deel aan de Vote for Change-tournee, waarmee hij samen met andere muzikanten probeerde hij mensen te bewegen niet voor George W. Bush te stemmen tijdens de presidentsverkiezingen.
In 2005 bracht hij het akoestische album Solo Acoustic - Vol. 1 uit, waarop live-nummers te horen waren. Het album was het eerste album dat uitkwam op zijn eigen label Inside Recordings.

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.