Doorgaan naar hoofdcontent

DA IES DA

Lesten, begon april wie ik mei Mister Gasterlant,
Anne Gersjes op pat. Wie hewwe der herten told in bosk en laant.
De herten dwoan ut der go! Hy het mie de iens letter ut Landgoeud de Mottekamp in Rugehuzen sen lotten. Ut wod no fubout. Un rieke kearel het ut kaipe. Hie wol ut saikjen in aalde staet werom brynge. Anne ies sien rentmester.
Ik bin ur even mei him in west. Ut foal mie op, dat dur jitte sofule oer blieunt ies fan ho at ut froeger wieu en ho go de kleuren en ut timmerwork er jitte ut soongen. Ut aalderwetse dus. Iek geeng even nei boppenen en iek soong nest de troppen op de eerste fudepping, nei de soolder un loekjen. Anne fetolde me dot ur efter dot loekjen un soatte lik alkoof wie, wut ien de oallich oenderdoekers sitten hewwe. Gelokkich heek mien kameraatjen bie mie. Iek hef gaau efen un een poar ploatjes nomt. Naet te opsichtich omdost toch in ut oenbewenne huus fan een oar bist.

No iest begon moaie doe sochst op roadio en op ut skot (tillefiesje ast dot lauwer hest) een soad oendacht foar de twadde wraaldoallich.
aalde bewenners van ut pantIek leet jimme jin ploatjes fan dot alkoofjen graig seun. Je stoane hir nest. Ut ies onfoarstelboar, dat jin meensken hir feuwer jier in libbe hewwe. Iek hew Anne jo jitte even belle om te freegjen hofule meensken der sitten hewwe. Hie see dur hewwe de hele oallich lang twa joadse minsken in die kasse sitten. Anne sol jittes neifreegje bie jin jitte libje en in Rugehuzen wenje, ho at dot destiets geenzen ies.

Jo ies ut fewer moaie. De doaden wodde hertoat. Mien Aete (stokdaif) see kot nei de oallich in de leugenbank in Hylpen, de historiese wodden: Da ies Da ! Edder ienne oallich hee ur der al us mei tu loede stemme seit: Het mutte jin Heinrichgen hir?, wurnei de hele lu oer um henne koam: Halt dien bek.!
Ju pakje die op !, roopten je letter, dea de duutsers al fut wieden.
Hie hee un dudelike meunning oer de da, die ek al naat meer strookte mei sien grifummeade weazen en troch sien daivens hee ur ek gin sicht meer op het at ur om him henne badde. Gelokkich noamen ze him dot in Hylpen ek naet kwoalik.

As iek oen de twadde wraaldoallich tienk, den tienk iek ek altied oan Marlene Dietrich (tooneelspielster) en Max Schmeling (boksur) en fansem oen mien Aete yn Hylpen! Dot binnen foarbeeulden fan meensken jin at stoane as een huus. De gewoane meensken in Duutsland hewwe ek een soad liet, rekkenje der mar op! Dot hew iek wol troch krieggen nei proat mei duutsers, mei ut kampearjen derre.

Hir ies de tekst van een prachtich duuts fersjen van Marlene oer de twadde wraaldoallich: Sag mir wo die Blumen sind. Eigenlik ies ut een antioallich fersjen!

Sag mir wo die Blumen sind
Wo sind sie geblieben
Sag mir wo die Blumen sind
Was ist gescheh n
Sag mir wo die Blumen sind
Mädchen pflueckten sie geschwind
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn

Sag mir wo die Maedchen sind
Wo sind sie geblieben
Sag mir wo die Maedchen sind
Was ist gescheh n
Sag mir wo die Maedchen sind
Männer nahmen sie geschwind
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn

Sag mir wo die Maenner sind
Wo sind sie geblieben
Sag mir wo die Maenner sind
Was ist gescheh n
Sag mir wo die Maenner sind
Zogen fort der Krieg beginnt
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn

Sag wo die Soldaten sind
Wo sind sie geblieben
Sag wo die Soldaten sind
Was ist gescheh n
Sag wo die Soldaten sind
Über Graebern weht der Wind
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn

Sag mir wo die Graeber sind
Wo sind sie geblieben
Sag mir wo die Graeber sind
Was ist gescheh n
Sag mir wo die Graeber sind
Blumen blueh n im Sommerwind
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn

Sag mir wo die Blumen sind
Wo sind sie geblieben
Sag mir wo die Blumen sind
Was ist gescheh n
Sag mir wo die Blumen sind
Mädchen pflueckten sie geschwind
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn
Wann wird man je verstehn
Ach wird man je verstehn

Ut binne de wodden van Pete Seeger.
Iek oenderstreeupje jittes de utspraik fan eun jier of het wurom, fan eeun fan mien faforite dichters Simon Vinkenoog, hie see: Verdom de oorlog, Beziel de Vrede!
Muier ken un meenske ut ek hest naet sisse!

Populair

Albert Heijn Middelzeelaan Bosje Bruut en Beschamend gesloopt

Kijk vrienden, één beeld zegt meer dan duizend woorden. De Sneker vroedschap deeluitmakende van de - in alles omvattende wijsheid opererende Gemeenteraad van Sùd West Friesland - is hiervoor direkt verantwoordelijk. Zij hebben veel te weinig bestuurlijke verantwoordelijkheid  genomen en garanties gegeven over in het geding zijnde thema's zoals omgeving en verkeer. Zij geven ruim baan voor het grote geld. Er worden binnenkort ook nog vier keurige goed onderhouden en bewoonbare burgerhuizen door de sloopkogel vernietigd. Op welke feitelijke plek (uitgezonderd o.m. de achtergevel van de nieuwbouw) dit openbaar groen wordt gekompenseerd en waar de gesloopte woningen worden herbouwd is ook een black box, In de stukken onvindbaar. Of wordt het weer een sigaar uit eigen doos zoals destijds bij de sloop van een deel van het Rasterhof park. Jullie mogen het zeggen. Ik heb er de buik vol van....

For a Limbo Dancer

Wie wil er nu gewoon zijn?

De rentmeester aller rentmeesters Sybrand van Haersma Buma presenteerde onlangs de Gewone Nederlander tijdens de H.J. Schoo lezing. In de NRC van vandaag wijdt Lamyae Aharouay er een column aan. Ik vroeg mij af - bij het lezen van haar column - of ik eigenlijk wel een gewone Nederlander ben. Zou ik - met mijn geboorteplaats Hylpen, mijn langdurige Sneeker domicilie, mijn Friese identiteit en mijn Nederlandse paspoort - nog wel een gewone Nederlander zijn? Opgevoed zoals zovelen met het Nederlandse calvinistische credo "doe-maar-gewoon-dan-doe-je gek-genoeg" Misschien weet Lamyae het antwoord? Ik verdenk haar van een behoorlijk inzichtelijke helicopterview. Daarom stuurde ik  haar een mailtje. Eigenlijk, met de vraag hoe gewoon ik wel niet ben.
Beste Lamyae Tja.. de gewone nl-er. De vraag stellen is simpel; het antwoord....? Ik (67) geef je een subjectieve dwarsdoorsnede  van mijn bestaan door middel van circa twaalf jaar bloggen (3060) en twitteren (ongeveer 20.000 tweets) …

First batch Denim

Helemaal zonder narcistische trekjes kom je er niet. Zeker niet als blogger! Gisteren ontving ik mijn absolute nouveauté op het gebied van spijkerbroeken. Ik bezit er nu één van de eerste driehonderd van the first batch ever afkomstig van Chris en Gavin van het eigenzinnige jeansmerk Ullac afkomstig uit Londen. De broeken worden per stuk gemaakt in een kleine italiaanse familie fabriek in Urbania. Er  wordt gefluisterd dat deze familie als 's wereld beste jeans in elkaar zet. Ik kan dat nu beamen en bevestigen. Het dragen van deze karakteristieke heavy, raw. 16oz selvedge en duurzame denim  geeft mij hetzelfde gevoel als mijn allereerste in 1965. Dat zegt toch wel wat.

Een filmpje over de aanleg van een dassentunnel