Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit juli 22, 2005 weergeven
It Bad in Hylpen geet nooit fulont!!

It kweade wiif fan Hylpen

Lang geleden woonde er een kapitein met zijn vrouw in Hindeloopen (Hylpen). De kapiteinsvrouw had thuis de broek aan en had behoorlijk last van smetvrees.

In huis was het altijd schijtschoon, de meubels en vloer glommen en blonken, je kon er van de vloer eten. Maar als de kapitein van een reis terugkwam en hij was vuil of nat, dan kon hij buiten eerst maar zijn boeltje uittrekken, anders kwam hij zijn huis niet in.

Op een dag kwam de kapitein thuis nadat hij zes weken op zee gezeten had. Naast hem een grote zwarte hond die hij van een schipbreuk gered had. Het beest was sindsdien niet meer bij hem weg geweest. Het was stromin weer toen ze in Hindeloopen aankwamen, maar de kapiteinsvrouw wilde in geen geval de zeikdoornatte hond in huis hebben. Toen zei de kapitein, dat hij dan ook geen voet meer over de drempel zetten wilde, zij moest haar verder maar zonder hem zien te redden!

De kapiteinsvrouw vond dit geen punt en sloot de deur in het gezicht van haar man. De kapitein ging samen …

Henk van der Veer

Henk van der Veer: "Op un gegeven moment' , seit Anton, ' hat de HEMA in Sneek un Sinteklaze-aksy onder ut motto fan 'Alles moet weg'. Ik docht at jum dat su graach ou wille, dan doen ik dat. Ik de nachts naar ut Oasterdyk toe en bin fia un ladder ut dak opklautert. Dat fiel noch nyt eens met, want ik hew wat feul last fan hoogtefrees. Ik moest mij dan ok even fermanne en sei 'kom op Boersma, as't foar it wilst in dizze maatskappij, dan mut der wat gebeure'. Dat ik hew deursetten. Ut sjouwtsje was de moeite weard, 25.000 gulden was in dy tyd, sesteger jaren, un fermogen. Ik bin nyt wear fia ut dak naar buten gaan. Moai deur de foardeur. Toen ik buten ston hew ik noch wel even foeld of de deur goed dicht sat. Want je wete mar noait...'"